Geber Aşkım
Ariana HarwiczYazar:
Ariana Harwicz
Çevirmen:
Seda Ersavcı
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Eylül 2019
İlk Yayın Tarihi:
8 Kasım 2012
Yayınevi:
Çınar Yayınları
Orijinal Adı:
Matate Amor
ISBN:
9789753484374
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Geber Aşkım peşin peşin söylemek gerekirse insanın ayarlarıyla oynayan bir metin. Okurken benim de ayarlarımla biraz oynamış olabilir.
Önce biraz yazardan ve kitaptan bahsetmek isterim. Ariana Harwicz Arjantin edebiyatının önemli kalemleri arasında yer alan, genellikle aile, evlilik, insanın içindeki yabani arzular ve şiddet gibi dokunulmaz kabul edilen konuları cesurca ele alan bir yazar. Geber Aşkım yazarın ilk romanı ve kitap 2018 yılı Man Booker Ödülü adaylarından.
Kitabın konusuna gelecek olursak, cinnetin eşiğinde gezinen bir kadının zihninde çıkılan bir yolculuk demek yanlış olmaz aslında. Böyle deyince korkutucu gelmesin size. Yeni anne olmuş genç bir kadının anneliği, evliliği, aşkı, sevgiyi, kadınlığı ve bunların bütününde hayatı sorguladığı, biraz karamsar, biraz tekinsiz, biraz gergin bir hikayesi var Geber Aşkım'ın. Bir ilk roman için oldukça sarsıcı ve güçlü bir metin.
Kitabı okurken karakterin zaman zaman sayıklamaları bana biraz Yaşam Suyu ve Clarice Lispector'u hatırlattığını hemen söylemeliyim. Ne de olsa aynı coğrafyanın kalemleri tabii. Ama amaa ben en çok Ebru Ojen'in Lojman kitabını anımsadım kitabı okurken. Lojman'ın Selma'sı resmen tepemden baktı okuma süresi boyunca. Bu arada İki kitabı da çok sevdiğimi de söylemeden geçmeyeyim.
Velhasıl sadede gelecek olursak; dünyanın neresinde yaşarsanız yaşayın kadınlık zor zanaat. Pek çok kadın annelik ve doğum sonrası dönemlerde ciddi sıkıntılar yaşıyor ve bu durumlar çoğu zaman başta eşler olmak üzere çevre tarafından da yeterince önemsemiyor ve Geber Aşkım'da olduğu gibi bazen kadını cinnetin eşiğine getirebiliyor.
Ben yazarı ve kitabı sevdim. Hatta kitabı bitirdikten sonra altını çizdiğim yerlere şöyle bir göz atayım derken kitabı ikinci kez okudum.
Bana kalsa herkes okusun derim bu
Aşkımsın çikolata, aşkımsın limonata.. ooo aşkımsın.. falan filan..1000Kitap
Puan vermedi·148 syf.·
2023 2. kitabı
Selaammlar,
Aşkım kelimesini sevmeyen biri olarak başladığım kitabı bitirebildim. Evet, bitirebildim diyorum çünkü kitap, yazım noktasında pek iç açıcı değildi. Paragraflar yoktu. Konuşmalar geçiyordu ama onları ayırt etmek için bir hayli çaba gerekiyordu; anlayacağınız konuşma çizgisi de yoktu. :d
Bir aileye annenin iç dünyasıyla konuk, yaşadıklarına ve zihninden geçenlere çok yakından tanık oldum. Bu konukluk bazen insanı sıkıyor "yeter artık be adam, gör şu kadını" diye zaman zaman yükseldim. Kadın annelikten, evlilikten o kadar sıkılmış ki size de geçiyor istisnasız..
"Diğer kadınların hemen hepsi daha doğurdukları saniye, onsuz bir hayat düşünemiyorum, sanki hep hayatımın bir parçasıydı lafları ediyorlar, of of of."
"Oku salak, diyorum kendi kendime, bir cümleyi bir oturuşta oku. Üçümüz bir aradayız işte; alın size aile tablosu. Bebeğin mutluluğu için kadeh kaldırıyor ve biralarımızı içiyoruz, mama sandalyesindeki oğlum yaprak çiğniyor. Ağzına parmağımı sokuyorum, bağırıyor, dişetleriyle parmağımı ısırıyor. Kocam bebeğin uzun ömürlü olması için bir ağaç dikmek istiyor ve ben ona ne diyeceğimi bilemiyorum, aptal aptal gülümsüyorum sadece."
"Artık göğe bakmıyordu, ben zaten bakmıyordum. Yine de sanki tepemizden bir kuyrukluyıldız geçti gibi geldi bana, her şey gibi bir anlık bir şey. Sonra her birimiz kendi yatağımıza, uyumaya, gittik.
Alıştım artık tek başıma ve çapraz yatarak uyumaya eskiden mandıra olan bu evde, bu her ne demekse işte. Herhangi bir şey bir aile kurabilir, dedim gözlerim fırıl fırıl dönerken."
Evliliğe olan bakışınızın bana kalırsa yerinden sarsılabilir. Bu sebeple evlenmeyi düşünen hanımlar uzak dursun. :D gerçekten bunalabilirsiniz. Elbette buradaki önemli nokta kadını erkeğin anlamaması hatta buna dair gayret göstermemesi. Bence
“Coşkulu gözükmek gerek, hayatın tadını çıkarıyormuşuz gibi gözükmek gerek.”
“Birbirlerinden nefret ettikleri halde hiç düşünmeden sürekli ‘aşkım’ sözcüğünü kullanan çiftler vardır ya hani, işte biz de onlardanız; seni bir daha asla görmek istemiyorum, aşkım.”
Hızlı düşünceler. Sert düşünceler. Rahatsız edici düşünceler.
Çoğu zaman bilinçaltına itilen, görmezden gelinen gerçek düşünceler.
Evet, Geber Aşkım’ı ancak bu şekilde tanımlayabilirim.
Ya üzerine söylenecek çok şey vardır ya da neredeyse hiçbir şey.
Tıpkı diğer rahatsız edici kitaplar gibi okurken sizi yerinizde huzursuz edecek türden bir kitap.
Annelik kutsaldır derler. Her kadının içinde doğuştan gelen bir annelik içgüdüsü vardır.
Ve kadın, ne yaşarsa yaşasın bir çocuğu dünyaya getirmeyi büyük bir minnet ve mutlulukla karşılar.
Hamilelik zordur ama her saniyesine değerdir.
Doğum mu? Göz açıp kapayana kadar geçer. Geçmedi mi? Bebeğini gördüğün an tüm acılarını unutursun.
Doğum sonrası mı? Asıl kutsal yolculuk şimdi başlıyordur. Gönüllü bir şekilde girdiğin hiçbir kötü duygu barındırmadan her anını seveceğin, sonu olmayan o tatlı endişelerle dolu yolculuk…
Kulağa ne kadar doğru geliyorsa o kadar da yanlış hissettiriyor.
Geber Aşkım, kadınların kendi aralarında bile itiraf edemedikleri hatta bazen kendilerinden bile gizledikleri duyguları apaçık biçimde sunuyor.
“Fakat aslında hiç kimse hiçbir zaman hakikati istemez.”
Belki de erken anne oldum.
Belki de hiç çocuk istemiyordum.
Belki çocuk istedim ama bu kadar zor olacağını bilmiyordum.
Berbat hissediyorum.
Kullanılmış hissediyorum.
Bencil hissediyorum.
Yorgun ve tükenmiş hissediyorum.
Korkunç bir deneyimdi.
Hiç kolay değildi.
Bir kitap, içimizdeki donmuş denize inen balta gibi olmalıEdebiyat
"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize inen balta gibi olmalı.” diye bir sözü var ya Franz Kafka’nın, işte, bu kitap o.
Arka kapakta karşıma Sylvia Plath, Clarice Lispector isimleri çıkınca, beni neyin beklediğini az çok tahmin etmiştim. Ama karşımda Mrs. Dalloway’in koluna girmiş hard rock versiyonu bir Madame Bovary, Madam Bovary’nin sırtına çıkmış bir Zenime bulacağımdan haberim yoktu. Tabi ya, Zenime. Hani şu hayatından bıkmış koltuklar, başeğmiş kapılar, baygın düşmüş eşiklerle dolu bir evde elinde kılıçla gezen Zenime. Leyla Erbil’in Zenime’si.
Karakter yeni evli, yeni anne bir kadın. Kocasının çok sevdiği gökyüzü üstüne kapatılmış sanki. Sanki hayat ışıksız bir tünel ve kadında klostrofobi var. Bu ruh hali yeterince korkutucu değilmiş gibi, Harwicz’in acımasız kalem ucu, bastırarak yazan. Ve Harwicz’in dilinin üstündeki o keskin jilet, kanatacak yer arayan.
Harwicz o jiletle, aile olmak ve ‘annelik ideali’yle ilgili arkaik sınırları kesip biçiyor. O jiletle, bir kadının öfke ve şiddetle büyüttüğü yüz yıllık karnını deşip içinde ne kadar irin varsa akıtıyor. Hani bizim toplumumuzda doğum sonrası karabasanlardan etkilenmesin diye sarı bir bez bağlarlar ya yatağın başına, Harwicz kapkara bir bayrak açıyor.
Baltalara, jiletlere, kara bayraklara hazır değilseniz, rahatsız edici, saldırgan bir dilden hoşlanmıyorsanız okumayın derim. Hele ki yeni anne olmuşsanız, annelikle ilgili sıkışmışlık yaşıyorsanız, erteleyin derim.
Kesinlikle acımasızca, rahatsız edici, insanın derisini soyan, korkutucu bir kitap bu. Ama çok acayiptir ki, estetik de. İyi ki okudum’la iyi ki bitti arasında sıkışmak isterseniz okuyun
Yeni anne olmuş bir kadının cinnetle akıl arasındaki o dar çizgide gidip geldiği bu hikâyede, evlilik, aşk ve annelik gibi kavramların karanlık yüzüyle karşılaşıyoruz.
Kitaptaki kadının tavırlarını çoğu kez abartılı bulsam da, hikâyenin dili oldukça akıcıydı ve anlatmak istediğini güçlü biçimde aktarıyordu. Belki daha genç okurlar karakterin duygusal gelgitlerinde kendilerini daha kolay bulabilirler.
Benim içinse annelik, doğanın kadına sunduğu bir hazırlık süreci. Biyoloji öğretmeni olarak biliyorum ki bebek anne rahminden ayrıldığı anda, yani göbek bağı kesildiğinde, annelik hormonları kanda hızla yükselir. Doğa bizi anne olmaya o an hazırlar.
Hatta yapılan araştırmalarda horozlara bu hormonlar (özellikle prolaktin) enjekte edildiğinde civcivleri kanatlarının altına alıp korudukları gözlemlenmiştir. Yani şefkat, doğanın bize verdiği bir armağandır.
Erkekler bazen uzak, ilgisiz ya da anlamıyor gibi görünür ya… belki de gerçekten anlamıyorlardır:)) Ne yapsınlar, doğa onlara bu hormonu esirgemiş:)) Prolaktin yoksa, şefkat de eksik kalıyor. Erkekleri hiççç savunacak değilim:) hemcinslerim kızmasın ama ben değil biyoloji öyle söylüyor.
Tüm bunları düşününce, annelik bana sadece biyolojik bir süreçten ibaret değilmiş gibi geliyor. Diğer yandan; Freud’un söylediği gibi bir yetersizlik değil; Karen Horney’nin dediği gibi kadınlara verilmiş bir lütuf aslında annelik ve kadın olmak.
İnsan seçimlerinde elbette yanılabilir, hayatı paylaştığı kişiyle yolları ayırabilir; ama bu, anneliğin özündeki sevgiyi ve bağı yok etmez. Çünkü o bağ, doğanın bizde özenle kurduğu en derin “refleks”lerden biridir.
Benim için “anne olmak” sevgiyle, şefkatle, bazen de gözyaşıyla dolu, ama asla bu kadar tekinsiz bir yer değil. Buna rağmen bu romanı okumaktan mutluyum; çünkü merakım
Geber Aşkım
Selam arkadaşlar İsmi oldukça dikkat çekici bir eser 'Geber Aşkım'. Dİli de en az ismi kadar enteresan.
Okurken hafif zorlayan, bazen heh tamam şimdi konuyu az çok anladım dedirttiren kısacası ayarlarınızla oynayacak bir eser.
Kitap 2018 yılı Man Booker Ödülü adaylarından, ayrıca yazarın ilk eseri. Ariana Harwicz Arjantin edebiyatının önemli kalemleri arasında yer alan, kitaplarında genellikle evlilik, içimizdeki karanlık noktalar, aile gibi konulara değinmiş bir yazar. Ancak bunu öyle bir anlatıyor ki sanki bir insan değil de vahşi bir hayvan yazmış kitabı. Öyle hırçın ve yabani bir dili var. Bunu iyi anlamda mı söylüyorum kötü anlamda mı bilmiyorum ancak dediğim gibi enterasan olduğu kesin.
Kitabın konusuna gelecek olursam;
Yeni anne olmuş bir kadının içinde yaşadığı cinnet desem doğru olur sanırım. Bir kadının evliliğinde yaşadığı problemleri, anne olmanın sorumluluklarını, kocasıyla ilişkisini, cinsel hayatlarını, şüphelerini, sıkışmışlığını okuyoruz. Aslında tam da bir kadının cinnetini okuyoruz.
Kadınlık başlı başına zor bu tüm dünyaca kabul edilen bir gerçek. Fakat hem eş hem anne hem gelin hem de çalışan bir birey olmak oldukça zor. Yazarın keşke dili biraz yalın olsaydı onunla aynı seyleri yaşayan milyonlarca kadın var bir nevi milyonlarca annenin, eşin sesi olmuş diyebiliriz.
Yorumumu bitirirken herkes eş ya da anne olabilir mi? diye sorayım size.
Ya da her evlilik benzer midir?
Kimi seçtiğinizle alakalı değil midir?
Açıkcası evlenmek üzere olanların okumaması taraftarıyım çünkü biraz ürkütücü bu konuda. Kitap bittiğinde hem üzüldüm hem rahatladım tuhaf hisler bıraktı bende. Kitabı okuyanlar varsa mutlaka bekliyorum yorumlara
Puan vermedi·152 syf.·
2025 4. kitabı
Geber Aşkım - Ariana Harwicz
Birkaç blogda görüp isminden mütevellit ilgimi çekmişti,okuma listemdeyken sağolsun bir arkadaşım hediye aldı.Seven sevdiğine kitap hediye göndermeli.ツ
Konusuna gelecek olursak az çok belli gibi olsa da; yeni anne olan bir kadın karakterin, cinnetin eşiğinde gezinen ruhsal zihinsel olaylarını okuyoruz.Bir an evde ailesiyle sıradan birşeyler anlatırken bir anda kendinizi yaban bir ormanda bulabiliyorsunuz.
Lohusalık dönemi depresyonsal birşeyler okuyacağız sanarken, kadının piskopatsal,neredeyse annelikten bihaber ve özellikle cinselliğinin ön planda olmasını vs. pek sevemedim.Yeni anne olan ve anne adayları olumsuz etkilenebilir.Bu tarzda daha farklı kitaplara yönelebilirler.Sevdim mi sevmedim mi çok emin değilim.ツ
Kitaplı günler dilerim.
Sırada soğukkanlılığıyla beni dehşete düşüren bir kitap var ve sanıyorum ki yazar Ariana Harwicz'in hayatından da izler taşıyor. Yazar bu kitabı kaleme alalı on yıl olmuş ve başka bir kitap kaleme almamış.
Bazı yorumlarda eserin dilinin basitliği ile ilgili bir kaç yorum gördüm. Bence bazılarımız dilde sadelik ve akıcılığı basitlik ile karıştırıyoruz. Zira ben yazarın fütursuzca, sansürsüz ve tamamen tehlikeli bu anlatımını çok etkileyici buldum. Eğitimli bir kadının evlendikten sonra taşraya yerleşmesi ve çocuk sahibi olduktan sonra lohusa sendromu yaşamasıyla girdiği o hayalle gerçek arasında kaldığı dünyaya tanık oluyoruz. Zaman zaman eşinden ve çocuğundan kurtulmak isteme biçimini öyle çarpıcı ifadelerle anlatıyor ki bu oldukça ürkütücü. Yazarın bu tehlikeli ruh hallerinin sirayeti olan bu düşünce ve davranışları kaleme alırken bu kadar cesur olması da ayrıca sarsıcıydı. Evlilikler ve doğum sonrası kadınların gerçekten bu ruh halini yaşıyor olması ürkütücü. Öte yandan Arjantin edebiyatı yazarlarını bundan sana özellikle takip edeceğimi de belirtmeliyim.
Ben etkileyici buldum.
..
Bilinç akışı tekniğinden hiç haz etmem. Zira bu kitap da bir istisna olmadı. Postpartumla mücadele eden annenin karanlık ve vahşi zihnindeyiz burda da. Kitap bana Gece Kancığı isimli kitabı da çok anımsattı ( hangisi önce yazıldı acaba?) onu da çok sevememiştim ama bu kitabı sevmeme oranım daha yüksek oldu. Filmi de Mubiden izleyeceğim adeta daha çok severim gibi geliyor. Bakalım.
Sevmedim
72 ci sayfadayım hiç amma hiç sevemedim, beklentimi karşılamadı.Yarım bırakıyorum ki , ben kitapları çok zor yarım bırakırım.Yani çok karışık, hayatda karşılığı olmayan bana göre saçma sapan fikirlerini , düşlerini anlatıyor gibi.Anneliğe, kadınlığa dair birşeyler öğreneceğimi,en azından okuyacağımı sanıyordum.Yani benlik değil ya yok.Çok sinirliyim) çok çalıştım sona kadar okumak için amma olmadı daha çok sinirlendim
Yazar Hakkında
Ariana HarwiczYazar · 1 kitap
Ariana Harwicz Arjantinli bir yazar, senarist, oyun yazarı ve belgesel yapımcısıdır. Paris Üniversitesi'nden sanat dalında sanat diploması aldı ve Sorbonne'dan karşılaştırmalı literatürde yüksek lisans derecesi aldı. Amor adlı ilk romanı Mátate, İngilizceye Die, Aşkım olarak çevrildi.
