Şöyle bir sakıncaya dikkat çekmek istedim: Eğitimle ilgili çoğu örnekte, çocuğun ve öğretmenin omuzlarına eğitim yükünün tamamını yüklemek gibi, "manevi" ve "idealistçe" olan eylemin sadece sponsoru ve amigosu olarak belli bir mesafe de gözlemci olmayı seçmek gibi bir alışkanlığımız var. Maddi yükü zaten omuzlamış olmak, birçok ebeveynin vazifesini yaptığı duygusunu yaşamasına yol açıyor. Oysa nasıl derler, kazın ayağı öyle değil..
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.