Belki Derdimize çare bir çiçektir?
Sadettin Ökten, 
Mehmet Dinç ve 
M. Kemal Sayar tarafından söyleşi olarak kaleme alınmış kitapta hayata dokunan ve farkında olmadığımız bir çok noktaya değinilmiş. Güzel olanın güzeli gördüğü, insanın güzelliğini görenin onu incitmek istemeyeceği, belki de güzeli görebilmek için derdimizin çaresini bir çiçek olduğu, baharın ölü dallari canlandırdığı ve yeryüzünü şenlendirdi ve bununla ruhlarımızı bir çiçekle onarmanın davasının anlatıldığı;Amerika’nın dünyanın herhangi bir yerine girip orada güzel ve farklı gördüğü bir şeyi gasp etmeden yaşayamaması gibi gerçekler anlatılmış. Bazı hayatlarının yasının tutulmadığı, bazılarının ihtiraz edilmediğini ,hayatların kolaylıkla telef edilebileceğini, kitlesel katliama maruz kalınabildiği ve bunu acıyla gördüğümüz ifade edilmiş. Günümüz toplumunda insanların, kendileri olmak yerine, arzu edilen kişi olmayı tercih etmeleri ve bu yüzden her ortamını isteğine uygun bir kimliğe bürünmeleri; aidat duygusunun olmadığı, aidat duygusunu ne kadar derin hissedersek psikolojik anlamda da o kadar dayanıklı olundu ifade edilmiş.
Genel olarak dünyada da ülkemizde de mesuliyetin azaldığı ve mesuliyet ahlakınınızı zayıfladığı yönde bir şikayet dile getiriliyor. Yani insanlar, yol açabilecekleri acıları ve kederleri çok fazla hesap etmeden bir davranışta bulunuyorlar ve bu davranış hiç umulmadık bir zamanda umulmadık bir zeminde büyük kederlere ve acılara yol açabiliyor.
Burada haddini bilmeyene haddini bildirmek insan olarak vazifemiz olarak karşımıza çıkıyor. Tabi bu had bildirmek ego tatminine dönüşmeden olmalı.Bir Müslüman olarak müsamaha göstermek yani cömertlik olması gereken şeydir. Ancak her şeyin bir sınırı vardır. gerçek özgürlük ,nerede duracagini bilmektir. Neye hayır diyeceğini ve neye boyun eğmeyeceğini bilmektir. Mahcubiyeti hissi olmayan çocuklar ileride arsız bireyler haline gelebiliyor ve günümüzün en büyük problemi olarak karşımıza dikiliyor.
Yas sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz, bir yaşama biçimini kaybetmekte yastır. Yasın beraberinde getirdiği teselli birlikte fark edilen gerçeklikten kaynaklanan bir temasdır aslında. İhtiyacı olanın hak edip etmediğiğine bakmaksızın sunulan kardeşçe bir davranıştır.
Hayata bakışa dair güzel anekdotlar vardı. Umarım hayatıma katabilirim1000Kitap
Sadettin Ökten, Mehmet Dinç ve M. Kemal Sayar tarafından söyleşi olarak kaleme alınmış kitapta hayata dokunan ve farkında olmadığımız bir çok noktaya değinilmiş. Güzel olanın güzeli gördüğü, insanın güzelliğini görenin onu incitmek istemeyeceği, belki de güzeli görebilmek için derdimizin çaresini bir çiçek olduğu, baharın ölü dallari canlandırdığı ve yeryüzünü şenlendirdi ve bununla ruhlarımızı bir çiçekle onarmanın davasının anlatıldığı;Amerika’nın dünyanın herhangi bir yerine girip orada güzel ve farklı gördüğü bir şeyi gasp etmeden yaşayamaması gibi gerçekler anlatılmış. Bazı hayatlarının yasının tutulmadığı, bazılarının ihtiraz edilmediğini ,hayatların kolaylıkla telef edilebileceğini, kitlesel katliama maruz kalınabildiği ve bunu acıyla gördüğümüz ifade edilmiş. Günümüz toplumunda insanların, kendileri olmak yerine, arzu edilen kişi olmayı tercih etmeleri ve bu yüzden her ortamını isteğine uygun bir kimliğe bürünmeleri; aidat duygusunun olmadığı, aidat duygusunu ne kadar derin hissedersek psikolojik anlamda da o kadar dayanıklı olundu ifade edilmiş.
Genel olarak dünyada da ülkemizde de mesuliyetin azaldığı ve mesuliyet ahlakınınızı zayıfladığı yönde bir şikayet dile getiriliyor. Yani insanlar, yol açabilecekleri acıları ve kederleri çok fazla hesap etmeden bir davranışta bulunuyorlar ve bu davranış hiç umulmadık bir zamanda umulmadık bir zeminde büyük kederlere ve acılara yol açabiliyor.
Burada haddini bilmeyene haddini bildirmek insan olarak vazifemiz olarak karşımıza çıkıyor. Tabi bu had bildirmek ego tatminine dönüşmeden olmalı.Bir Müslüman olarak müsamaha göstermek yani cömertlik olması gereken şeydir. Ancak her şeyin bir sınırı vardır. gerçek özgürlük ,nerede duracagini bilmektir. Neye hayır diyeceğini ve neye boyun eğmeyeceğini bilmektir. Mahcubiyeti hissi olmayan çocuklar ileride arsız bireyler haline gelebiliyor ve günümüzün en büyük problemi olarak karşımıza dikiliyor.
Yas sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz, bir yaşama biçimini kaybetmekte yastır. Yasın beraberinde getirdiği teselli birlikte fark edilen gerçeklikten kaynaklanan bir temasdır aslında. İhtiyacı olanın hak edip etmediğiğine bakmaksızın sunulan kardeşçe bir davranıştır.
Hayata bakışa dair güzel anekdotlar vardı. Umarım hayatıma katabilirim·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.