Sylvia plath’in yarı otobiyografik kitabında Esther üzerinden kadın rollerine ve zihinsel çöküşe yönelik güçlü bir eleştiriyi anlatır. Esther kimlik arayışında genç bir kadındır toplumun iki yüzlülüğüne katlanamaz bu sistemi reddeder ama yerine koyacak bir şey bulamaz.İçinde hissetmediği bir şeyi dışarda sahte şekilde yaşamak istemez yaşadığı ruhsal çöküşleri ve intahar girşimlerini anlatır. Sistemi ve cinsiyet eşitsizliğini eleştirir. Kadınlar neden sürekli kontrol edilmek zorunda? Namus kavramı neden sadece kadın üzerinden tanımlanıyor? Gibi sorulara cevap arar.
Esther sanki görünmez bir cam fanusun içinde sıkışmış gibidir. Herşey boğucu, yapay ve anlamsızdır ama kitap iyi sonla biter. Çünkü umut hep vardır.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.