Narsisizm Özgüvensilikle Birleşince
Aşırı bilinçli olmak; her düşünceyi ve hareketi sürekli fark edip sorgulamak her zaman bir lütuf mu, yoksa bir tür mahkûmiyet mi?
Yeraltından Notlar'ı okurken hissettiğim o bunaltıcı huzursuzluğun kaynağını kitabı bitirdikten sonra üstüne düşününce anlayabildim.
Baş karakter; korkutucu derecede yüksek bir öz-farkındalığa sahip olmasına rağmen, aynı zamanda itici, özgüvensiz ve narsist biri. Bu durum okuyucuda uncanny bir his uyandırıyor: Bir yandan ondan tiksiniyor, diğer yandan da onda fazlasıyla beşeri parçalar buluyorsun.
Dostoyevski'nin burada sunduğu aşırı bilinç bir kurtuluş değil, aksine karakteri felç eden bir hastalığa dönüşmüş durumda. Belki de bizi asıl sarsan, o iticilikte gördüğümüz yansımanın aslında kendimizi anımsatmasıdır.
Önerir miyim? Evet, okunması gereken bir eser. Bayılarak mı okudum? Hayır.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.