Başına buyruk, bildiğini okuyan iki erkek kardeş romanımızın kahramanları.
İkinci Dünya Savaşının bittiği ama
izlerin hala hüküm sürdüğü Sovyetler Birliği dönemindeyiz.
Aldıkları resmî mektupta yazılana göre babaları savaşta hayatını kaybetmiş.
Anne mayınların arasında cirit
atan, mezar kazmaya cüret edebilen oğullarıyla uğraşırken, hislerinden emin olmasada komşusuyla gönül ilişkisi içinde.
Ansızın baba dönüyor savaştan ya da bu zamana kadar her neredeyse oradan.
Baba ne demek bilmeyen iki haylaz oğlan hiç alışık olmadıkları baba otoritesine başkaldırıyorlar. Onlara göre babanın gelişi özgürlüğün bitişi köleliğin başlangıcı.
Açlık ve sefalet sanki yaşadıkları yere özgüymüş gibi daha iyi ve rahat yaşam koşulları için taşınıyorlar.
Yokluk umudun baş düşmanı yeni
evlerinde de.Sorunlarının bir keçiye sahip olurlarsa biteceğini düşünen baba keçi almak için uzun sürecek bir yolculuk planı yapıyor.10 gün evde yalnız kalacak çocuklar için kurallar belirleniyor, sıkı sıkı tembihleniyorlar.
Evden ayrıldıkları anda çocukların
kendi kuralları başlıyor.
Sonrasında, çocukların yaşadıkları olaylara yüreğiniz hoplarken bir an önce keçi gelsin diye günlerin bitmesini sayıyorsunuz kitabın sonuna kadar.
Sürükleyici kurgusuyla ikinci kez
elinize aldığınızda bitireceğiniz kadar akıcı, alegorik tarzıyla her sahne de oldukça düşündürecek,trajediyi mizahla yumuşatan bir eser Keçiyi Beklerken.Okurken yüzüm çoğu kez şekilden şekle girdi,finalde verdiğim tepkiyi anlatamayacak kadar şaşırdığımı ama çok severek okuduğum bilmenizi isterim.
Sevgi ve muhabbetle...
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.