Kitaba başlamadan önce kitapla ilgili çokta iyi olmadığı yönünde yazılar okuyup, bilgi verenler oldu. :)
Kitabı okudukça dediklerine hak verdim, kitap ateşin düştüğü gönülleri etkiliyordu sadece..
Selim ile Leyla'nın imkansız aşkının mümkün olması mutluluğuyla başlayıp, suçu olmadan( Hiçbir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler.)cezaevine giren Selim'in cezaevinde yaşadıklarıyla iç burkuyor ve o iç burukluğu uzun bir süre devam ediyor. Mektuplaşmalar başlıyor sanki mahremiyetlerini okuyormuş gibi utana sıkıla okudum mektuplarını :) Leyla Selim'in üzülmesini istemeden gerçeklerden kaçıyor yazarken, Selim Leyla üzülmesin diye aslolanı gizliyor Leyladan... Yaşanılanlari unutmamak adına Selim defterle dertlesiyor... Bize de okuyup paylaşması düşüyor.
68'li yılları anlatırken Sevgili Livaneli 68e kadar gitmenize gerek kalmıyor. O kadar tanıdık geliyor durumlar.
Okudum, sardım, sarmaladım...
(Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilmiyordu.)
Kitabı bitirince çıktım balkona baktım gökyüzüne derin bir nefes aldım
İyiki 🩷
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.