İnceleme1000Kitap
Canım Mina, ne çok benzer noktamız varmış seninle meğer… Hassaslığın, inadın, insanlara değer verişin ve bu uğurda kendini hiçe sayışın. Kitapta Ma ile karşılaşacağım ana kadar dil gündelik, sade bi o kadar da sıkıcı gelmişken Ma ile birlikte bir anda dil öyle bir hâl aldı ki, düşüne düşüne okumaya başlarken buldum kendimi.
Kitaba bir isim verme şansım olsaydı ismi An olurdu. Hayatımızın birçok andan oluştuğu, herbir anın birçok seçim hakkından oluştuğu, bilinç denen şeyin bize ait olmadığı, bize ait olan şeyin can olduğu ve olumsuz her düşüncenin hayırsız olduğu, geçmiş ve geleceğin sadece hayal olduğu ve esas gerçek olanın şu an olduğu, bu sebeple de içinde bulunduğumuz anı doyasıya yaşamamız gerektiğini vurguluyor.
Zihnimiz bize ait olmayan birçok düşünce satın alıyor bir yerlerden ve bunu olur olmadık zamanlarda sanki bu düşünceler bize aitmiş gibi karşımıza çıkartıyor. Esasında mühim olan bu düşüncelerle karşılaştığımız zaman hiçbir şey yapmadan izlemek ve etkilerini yitirdiklerini görerek merkezde kalmak ama bizler çoğu insanda olduğu gibi o düşüncelere boyun eğerek bir ömrü yaşadık zannedip yaşayamayanlardanız. Geçmişe duyulan sitem geleceğe duyulan korku ve gerginlik duyguları bizim anı kaçırmamıza neden oluyor. Okurken kendime sordum. En son rüzgarın tenime dokunuşunu ne zaman hissettim? veya en son ne zaman gökyüzüne bakıp bulutlarla hayal kurdum, bir bardak çayın verdiği huzuru hissettim, varsa yoksa kaygılarımızla dolu bir hayat…
İsterdim ki kitapta olduğu gibi şekillensin hayatımız. Bahsedildiği gibi akışta bulalım yönümüzü. Ancak ne böyle bir dönemde yaşıyoruz ne de böyle bir hayatımız var. Yine de bana farklı yönler kazandırdığın için teşekkürler Ma ve teşekkürler Mina …
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.