Görme duyu organının aydınlanma çağından itibaren nasıl da hayatımıza sindiğini bu güzel iki eserle gözler önüne seriliyor. Görmek burada sadece bakmak anlamında değil, aynı zamanda bakılan, seyredilen takip edilen anlamında da. Görmenin öznesi olduğumuzda iktidarımızın bencilliğiyle küstahlaşırken görmenin nesnesi olduğumuzda ne kadar da masumlaşıyoruz. Bürokrasinin ve yönetenlerin görme çabasını halkın görülmek istememesi üzerine çıkan çatışmayla kurgular eserini Saramago. İktidarın retorik dili, çok konuşup hiçbir şey anlatmaması, çıkmazları, çatışmaları, absürtlükleri, halktan kopuşları gibi konular ironik bir dille okuyucuya sunulur. Bize yazılan kaderin kalemini kırmaya kalkarsak sonucunda ne olur?
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.