Bir yazarın babasına veda niteliğinde bir biyografi-anı kitabı idi. Yazar hatırladığı ilk zamanlardan babasını anlatmaya başlamış, babaya hayran, baba da hayran olunmayacak gibi değil bir yanıyla :) hem okumuş yazmış entelektüel biri, hem de etrafına fayda sağlamaya çalışan elinin uzandığı her yeri güzelleştirmeye çalışan biri. Üniversitede hocalık yaptığı yıllarda öğrencilerine yaklaşımı, halkın sağlığı için yaptıkları, öğrencilerini mutlaka sokağa, arka mahallelere götürmesi ve gündeminde hep halkın en temel sorunlarını tutması takdire şayan idi. Şiddetsizlikten yana, sorunlara çözüm odaklı olması da keza bende hayranlık uyandırdı. Ülkenin farklı siyasi akımlarınca da hep öteki görülmüş, baştakiler bunu komunist görüyor, sonra gelenler yeterince komunist olmadığını düşünüp muhafazarlıkla itham ediyorlar ama adamın çizgisi hep belliydi; halkın sağlığı ve esenliğinden yana ve halkın sorunlarına çözüm aramaktan yana. Bazı yerlerde adamın ebeveynlik tarzına da hayran oldum, yazarı biraz kıskanmış olabilirim :)
Bu dünyadan Dr. Hector Abad Gomez isminde bir güzel insan geçmiş ve oğlu da babasının hatırasını bence çok güzel yaşatmış.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.