Oscar Wilde denince akla ilk gelen şeylerden biri, keskin zekasını kısa ve çarpıcı cümlelere sığdırabilme yeteneği. Aforizmalar sadece "akıllıca sözler" değil; aynı zamnda dönemin ahlak anlayışına , toplumsal ikiyüzlülüğe ve insan doğasının çelişkilerine yönelik ince bir eleştiri taşıyor.
Wilde'ın aforizmalarını samimi kılan şey, hem çok doğru hem de biraz "tehlikeli" olması.
Mesela mutluluk, aşk ya da ahlak hakkında söylediği sözler, ilk bakışta ironik ya da ters köşe gibi görünür, ama üzerine biraz düşününce rahatsız eden bir gerçeklik barındırır.
Yine de her aforizması aynı derinlikte değil; bazıları sadece parlak bir zekanın ürünü gibi kalıyor.
Ama en iyileri, kısa olmalarına rağmen insanın kendisiyle ilgili bir farkınladık yaratıyor. Belki de bu yüzden Wilde'ı okurken aslında biraz da kendimi okuyormuş gibi hissediyorum.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.