“Tutunamayan Bir Ruhun Notları”
Nilgün Marmara’yı okumak bir kitabı okumak gibi değil; bir insanın zihnine, en savunmasız hâliyle girmek gibi. Bu metin bir kurgu sunmuyor, bir hikâye anlatmıyor. Daha çok parçalanmış düşünceler, notlar ve iç hesaplaşmalarla dolu bir defter.
Okurken çoğu zaman bir bütünlük arıyorsun ama bulamıyorsun. Çünkü burada amaç bir şey anlatmak değil; olduğu gibi kalmak. Bu da metni zorlaştırıyor ama aynı zamanda gerçek kılıyor.
En çok hissettirdiği şey ise yalnızlık. Ama sıradan bir yalnızlık değil; insanın kendine bile ait hissedemediği bir yabancılık. Sanki dünyaya biraz mesafeli duran, hiçbir yere tam olarak tutunamayan bir zihnin içindesin.
Bu kitap iyi hissettirmiyor. Hatta yer yer rahatsız ediyor. Ama belki de tam olarak bu yüzden etkili. Çünkü bazı metinler seni sakinleştirmek için değil, seni kendi iç sesinle baş başa bırakmak için var.
Okuyup bitirdiğinde aklında net bir “konu” kalmıyor.
Ama bir duygu kalıyor:
Bazı insanlar bu dünyaya ait değildir; yalnızca içinde yaşar.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.