Hayatın diğer yüzü bu, istersen yüzleş.
Bukowski’nin dünyasına adım atmak, şık bir salondan çıkıp arka sokaktaki loş, ikinci sınıf ve gürültülü bir bara girmeye benzer. Bu kitabı okumak tam da o barın en dip köşesinde tek başına içen, hayata küfürler savururken bir yandan da insan ruhunun en derin yaralarını deşen bir adamın masasına oturmak gibi.
Edebiyatta ahlak dersleri, "iyi" insanların kazandığı mutlu sonlar arayanlar için değil. Bukowski hayatın en dibini, en sansürsüz halini sunuyor. Kitap buram buram alkol, ucuz otel odaları, çaresizlik ve kenar mahalle kokuyor. Ama yazar bunu yaparken sana acındırmıyor, kimseyi kurtarmaya çalışmıyor; sadece "Hayatın diğer yüzü bu, istersen yüzleş," diyor.
Kitabın en çarpıcı parçası kesinlikle ismine de ilham veren ilk öykü. Kasabanın en güzel kızı olan Cass'in hikayesi, aslında bir "güzellik laneti" anlatısı. Güzelliği yüzünden etrafındaki herkesin sadece ondan faydalanmaya çalıştığı, içindeki o derin, hassas sanatçı ruhunun kimse tarafından görülmediği bir kadın Cass... Çirkin adamları seçmesi, kendine ve güzelliğine zarar vermesi aslında o sahte dünyaya bir başkaldırı.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.