"Kader seni bir yerden alır, başka bir yere götürür..."
Hikaye, başına buyruk tavırları yüzünden Konya’ya sürgün edildiğini sanan ama aslında kendini devasa bir gizli görevin içinde bulan Komiser Muharrem ile başlıyor.Muharrem öyle bir karakter ki, peşine düştüğü azılı Dolapdere Şişçisi’ni kendi yöntemiyle yakalayacak kadar gözü kara ve kendine has bir tarza sahip. Bir yandan büyük bir silah çetesini çökertirken,diğer yandan emre itaatsizlikleri sonrası gönderildiği bu yeni görev yerinde, sahte hoca "Osman" kimliğiyle uyuşturucu çetelerine sızarken, adaletin bambaşka ve çok daha kanlı bir yüzüyle Hanzade ile tanışıyoruz.
Hanzade’nin hikayesi ise tam bir yürek sızısı. Genç bir kızken uğradığı saldırı sonrası kimsenin ona inanmaması sonra hapse düşmesi ile orada hayatta kalma mücadelesi veriyor Bir kadının çaresizliğinin nasıl soğukkanlı bir öfkeye dönüştüğünü sayfa sayfa izliyoruz. Hanzade’nin kaybolan oğlu Umut’un peşinde karşılaştığı korkunç manzara bir cinnete dönüşüyor ve halkın dilinde yeni bir efsane doğuyor: Baltalı Hano. Hanzade, polisin kendisini bilmesini isteyerek adeta meydan okuyor Komiser Muharrem isekendine has yöntemleriyle Hanzade'nin peşine düşüyor.Hanzade ondan çok daha zeki ve Muharrem’i hiç tatmadığı bir duyguyla, kendi silahıyla vuruyor. Kitapta o kadar çok yan karakter var ki, sanki dev bir film platosunda dolaşır gibi hissediyorsunuz yer yer gülümseyip ,yer yer üzülüyoruz ama o akış hiç bozulmuyor.
Asıl etkikeyici olan ise Mehmet Işık'ın tarihte gerçekten yaşamış bu iki karakterin bir kurgu çatısı altında harmanlaması olmuş. Polisiye tadında başlayan bu hikayeyi derin bir dram ve macera fırtınasına dönüştürüyor. Özellikle o hiç beklemediğiniz sonuyla, adaletin nasıl işlediğini okuyorsunuz.
Benim için bu kitap, sadece bir polisiye değil bir kadının hayata karşı verdiği en sert, en zeki ve en vakur direnişin hikayesiydi.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.