İki arkadaşın hikayesi ile başlayan bir yolculuğun tarihte Jeju Ayaklanması olarak bilinen olayın karanlık yüzüyle harmanlanan bir kitap Veda Etmiyorum.
Jeju Ayaklanması'nı kısaca açıklayayım. İkinci Dünya Savaşı sonrası Kore, 38. paralel boyunca ikiye ayrılıyor:
Kuzeyde Sovyet, güneyde Amerikan etkisi.
1948’de yalnızca Güney’de ayrı seçim yapılması planlanıyor. Jeju’daki bazı sol görüşlü gruplar bu seçimi Kore’nin kalıcı bölünmesi olarak görüp protesto ediyor. 3 Nisan 1948’de silahlı bir ayaklanma başlıyor ve devlet buna çok sert karşılık veriyor. Köyler yakılıyor, siviller, isyancılara yardım ettikleri şüphesiyle toplu şekilde öldürülüyor.
İnsanlar dağlara kaçıyor... Tahmini ölü sayısı ise 25.000–30.000 kişi olduğu söyleniyor.
Aslında kitabın konusu çok iyi ama yazarın rüya ve gerçeklik arasındaki kurduğu dil çoğu zaman kafamı karıştırdı. Ne olduğunu kavramak için bazı yerleri tekrar okudum bu yüzden. Böyle olunca da duygular tam geçmedi gibi bir şeyler hava kaldı gibi karmaşık düşünceler içerisindeyim. Sonunu da hiç böyle beklemiyordum.
Bunun dışında iki kadının dostluğu güzel işlenmişti. Katliamın gerçek yüzünü okurken kanım donu gerçekten. Özellikle İnson'un annesinin hikayesi kalbimi kırdı
Etkikeyici, buhran dolu bir hikayeydi. Bu tarz okumayı seviyorsanız bir şans verebilirsiniz.
Siz kitabı okudunuz mu? Ne düşünüyorsunuz?
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.