Hoş geldiniz İstanbul
Şiire meftun kalanlar
Eski aşklar
Son yangınlar
Hoş geldiniz
Gece herkesin sustuğu yer
Ve bazı hikayeler tam orada başlar
Beyoğlu'nda sıradan bir kadın yürür.
Deniz kokan dalgalı saçlarında hatıralar
Koca bir şehri üzerine örterek yanardı
Gülüşü buruk bir romanın ezgisiydi
Hep... Aynı barda oturur
Kimseyi beklemez gibiydi
Ama gözleri sanki hep birine geç kalmıştı
Her yabancı yüz onu biraz daha eskitirdi
Ve her gece aynı kalabalıkta yalnızlaşırdı
Kalbimde yarım kalan bir şarkıydı
Dudaklarında eski bir hazanın yanığı
Kalbi derin bir yokluğu yaşar gibiydi
Zaman bile eğilirdi bakışlarının önünde
Kaybolurdum aşkın ona özgü sözlerinde
Beyoğlu'nda bir kadın yürürdü
Adımlarına eklenen bir ömürdü
Aşk mı yoksa hüzün müydü?
Adı konulmamış
Hiç yaşanmamış düşlere karışırdı
Bir an dönüp baktı
İşte orada koptu her şey
Ben onu bir yabancı sandım
Oysa en derin yerimde yaşıyormuş
Zaman bile eğilirdi bakışlarının önünde
Kaybolurdum aşkın ona özgü sözlerinde
Zaman bile eğilirdi bakışlarının önünde
Kaybolurdum aşkın ona özgü sözlerinde
Ben onu bir gece tesadüfen tanıdım
Oysa ömrümün tamamı oymuş
Beyoğlu'nda bıraktığım bir kadın değil
İçimde kalan bir yaraymış
Zaman bile eğilirdi bakışlarının önünde
Kaybolurdum aşkın ona özgü sözlerinde
Zaman bile eğilirdi bakışlarının önünde
Kaybolurdum aşkın ona özgü sözlerinde
Ben o günden sonra ne baharı bekledim,
Ne denize vuran mavide aşkı aradım…
Aynı şehirde her gece yanından geçtim,
Tarifi imkânsız bir aşkı … susarak kaybettik.