Hiç durup kendine gerçekten şu soruyu sordun mu: “ Neden?”
Ayşe Eser, merak etmeyi bir “arıza” değil, bir pusula olarak görüyor. Ve bizi, uzun zamandır unuttuğumuz bir şeye çağırıyor: Sormaya…
Çocukken durmadan “neden?” diye sorardık. Ama büyüdükçe sustuk. Çünkü “neden” sorusu değiştirir. Ve değişim, her zaman istenmez.
Günümüzde ise sadece nasıl yaşayacağımız değil, nasıl hissetmemiz gerektiği bile bize öğretiliyor. Sürekli daha iyi olmamız gerektiği söylenirken içimize sessizce bir yetersizlik hissi yerleşiyor. Ve şu cümle… “Kendi gözlerimizle kendimize bakmayı unuttuk. Hepimiz elimizde birer ayna, başkalarının gözündeki yansımamızı kusursuzlaştırmaya çalışıyoruz.”
Tüketim konusunda da sert bir yüzleşme var:
Artık ürün değil, hissetmek istediğimiz kimliği satın alıyoruz. Ve fark etmeden kendi hayatımızın misafiri gibi yaşamaya başlıyoruz. Sürekli bir “sonra”ya erteliyoruz hayatı… Sanki asıl yaşam birazdan başlayacakmış gibi.
Arka kapakta geçen şu satırlar ise kitabın özeti gibi: "‘Neden?’ diye sormak, kendi hayatının sorumluluğunu eline almaktır.” Evet, bu ağır bir yük… Ama bir otoriteye sığınmak, kalıplara uymak ve “asıl hayat birazdan başlayacak” diye beklemek çok daha kolay.
Yazar bu kitapta bize hazır cevaplar vermiyor.
Tam tersine, o konforu elimizden alıyor.
Onun yerine bize özgürlüğün bazen sarsıcı, bazen can yakan ama gerçek olan çıplaklığını sunuyor. Okurken sık sık durup düşündüğüm, hatta uzun uzun sorguladığım bir kitap oldu. Sorgulamayı seven herkese tavsiye ederim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.