Savaş ve peşinden sürükledikleri1000Kitap
Öncelikle şu teşekkürü kendime borç bilirim. Sevgili 
Damla N. Archeron bu şahane kitabı aldığın, kargonda açtığın ve o videoyu paylaşıp benim görmeme de vesile olduğun için teşekkür ederim. Şimdi bu kitap, sayfalarında birden çok altı çizili cümleyi barındırıyorsa bu senin sayendedir.
Teşekkürümü ettiğime göre kitaba geçebiliriz. Kitap, 1. Dünya Savaşı sonrası, bir adamın ailesine dönmesini, yaşadığı hezeyanları monolog şeklinde ele almaktadır. Başlarda monolog okuyamaz mıyım, aklım çok karışır mı diye düşündüm ancak adamı o denli anlar hale geldim ve kafa karışıklığı o denli kabul edilebilir oldu ki kafası karıştıkça, aklı başka şeylere kaydıkça bir yandan adamda, bir anda onlarca şeyi düşünen kendimi gördüm bir yandan da böyle acı şeyler yaşamış, cepheden eve dönmüş adamın kafa karışıklıklarını, aklının bir olay anında başka şeylere de kaymasını kabul edilebilir gördüm. Onun buhranları olmayacak da kimin olacak?
Kendisine yabancı hale gelmiş bu baş karakterimiz, kim olduğu konusunda da ailesi konusunda da kafasında oluşan karışıklıkları bizde de oluşturmaktan geri durmamakta. Bu karakterimiz aslında başkası mı yoksa yalnızca savaşın mahvettiği bir başka hayat mı onu anlamaya çalışıyor, karakterimizi çözmeye, sonuna ulaşmaya çabalıyoruz.
Bu paragraf spoilerdır. Baştan uyarayım. Şöyle ki kitabı okumadan önce savaşın konu alındığı bir eser olduğunu bilmekle ben, asla mutlu bir son beklemedim hatta böyle bir şey olsun istemedim. Nitekim, hiç de mutlu bir son olduğunu da düşünmemekteyim. Bana soracak olursanız sonu tam bir belirsizlik. Adamımız aslında başkasının kimliğine bürünmüş biri miydi yoksa savaş neticesinde aklının tahrip olmaması imkansız hale gelmiş bir gazi miydi bence anlaşılmamakta. Lakin böyle olması o kadar muazzam olmuş ki. Bu belirsizlik, savaşın yarattığı yıkımın kişinin kendi olması ihtimalini ortadan kaldırmasını çok güzel anlatmış. Yazarımız ne amaçlamış bilemem ancak eğer amacı böyleyse bu başarısını da haddim olmayarak takdir etmeden geçemem.
Hakikaten kaliteli bir kitaptı ve birden çok defa dönüp okumayı gerektirecek cümleleri de barındırmaktaydı. Savaşın herhangi bir şekilde eğlence içermeyen, yalnızca akılda yıkımı, buhranı ve hezeyanı canlandırması gereken bir şey olduğunu incelememin sonunda da söylemeden geçmeyeyim. Barış içinde, huzurla kalın...
Damla N. Archeron bu şahane kitabı aldığın, kargonda açtığın ve o videoyu paylaşıp benim görmeme de vesile olduğun için teşekkür ederim. Şimdi bu kitap, sayfalarında birden çok altı çizili cümleyi barındırıyorsa bu senin sayendedir.
Teşekkürümü ettiğime göre kitaba geçebiliriz. Kitap, 1. Dünya Savaşı sonrası, bir adamın ailesine dönmesini, yaşadığı hezeyanları monolog şeklinde ele almaktadır. Başlarda monolog okuyamaz mıyım, aklım çok karışır mı diye düşündüm ancak adamı o denli anlar hale geldim ve kafa karışıklığı o denli kabul edilebilir oldu ki kafası karıştıkça, aklı başka şeylere kaydıkça bir yandan adamda, bir anda onlarca şeyi düşünen kendimi gördüm bir yandan da böyle acı şeyler yaşamış, cepheden eve dönmüş adamın kafa karışıklıklarını, aklının bir olay anında başka şeylere de kaymasını kabul edilebilir gördüm. Onun buhranları olmayacak da kimin olacak?
Kendisine yabancı hale gelmiş bu baş karakterimiz, kim olduğu konusunda da ailesi konusunda da kafasında oluşan karışıklıkları bizde de oluşturmaktan geri durmamakta. Bu karakterimiz aslında başkası mı yoksa yalnızca savaşın mahvettiği bir başka hayat mı onu anlamaya çalışıyor, karakterimizi çözmeye, sonuna ulaşmaya çabalıyoruz.
Bu paragraf spoilerdır. Baştan uyarayım. Şöyle ki kitabı okumadan önce savaşın konu alındığı bir eser olduğunu bilmekle ben, asla mutlu bir son beklemedim hatta böyle bir şey olsun istemedim. Nitekim, hiç de mutlu bir son olduğunu da düşünmemekteyim. Bana soracak olursanız sonu tam bir belirsizlik. Adamımız aslında başkasının kimliğine bürünmüş biri miydi yoksa savaş neticesinde aklının tahrip olmaması imkansız hale gelmiş bir gazi miydi bence anlaşılmamakta. Lakin böyle olması o kadar muazzam olmuş ki. Bu belirsizlik, savaşın yarattığı yıkımın kişinin kendi olması ihtimalini ortadan kaldırmasını çok güzel anlatmış. Yazarımız ne amaçlamış bilemem ancak eğer amacı böyleyse bu başarısını da haddim olmayarak takdir etmeden geçemem.
Hakikaten kaliteli bir kitaptı ve birden çok defa dönüp okumayı gerektirecek cümleleri de barındırmaktaydı. Savaşın herhangi bir şekilde eğlence içermeyen, yalnızca akılda yıkımı, buhranı ve hezeyanı canlandırması gereken bir şey olduğunu incelememin sonunda da söylemeden geçmeyeyim. Barış içinde, huzurla kalın...·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.