Köpek Kalbi, Mikhail Bulgakov’un kısa ama etkisi uzun süren eserlerinden biri. Kitabı okurken bende oluşan ilk duygu şu oldu: insan olmak sandığımız şey gerçekten ne kadar “insani”?
Hikâye yüzeyde oldukça tuhaf ve hatta yer yer absürt ilerliyor. Bir köpeğin ameliyatla insana dönüştürülmesi fikri başta bana bilim kurgu gibi geldi ama ilerledikçe aslında meselenin bilim değil, toplum ve insan doğası olduğunu fark ettim. Bulgakov burada açıkça şunu sorguluyor: Bir varlığı fiziksel olarak insana dönüştürmek, onu gerçekten “insan” yapar mı?
Kitap boyunca en çok dikkatimi çeken şey, karakterlerin dönüşümünden çok zihniyetlerin değişmemesi oldu. Özellikle köpekten insana dönüşen karakterin davranışları bana şunu düşündürdü: Eğitim, kültür ve değerler olmadan sadece “insan görünmek” hiçbir şey ifade etmiyor. Hatta bazı noktalarda hayvan hâlinin daha masum ve dürüst olduğunu hissettim.
Bulgakov’un dili ise oldukça sade ama alt metni çok güçlü. Açık açık söylemeden, sistem eleştirisini ve dönemin toplumsal yapısını çok net hissettiriyor. Bu da kitabı sadece bir hikâye olmaktan çıkarıp düşündüren bir metne dönüştürüyor.
Genel olarak benim için Köpek Kalbi, “insan nedir?” sorusunu rahatsız edici ama gerçekçi bir şekilde yüzüme vuran bir eser oldu. Kısa sürede okunuyor ama etkisi uzun süre kalıyor. Özellikle insan doğası, toplum ve ahlak üzerine düşünmeyi seven biriysen kesinlikle seni yakalayacak bir kitap.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.