"Ukde", okuma yolculuğumda başlangıçta sadece bir dinlenme durağı olarak gördüğüm ancak sayfalar ilerledikçe beni beklediğimden çok daha fazla etkileyen bir eser oldu. Kitabı okurken kalemim bir an bile elimden düşmedi; her satırda altını çizmek istediğim, ruhuma dokunan bir nokta buldum. Bu kıymetli kısımların çoğunu paylaşmış olsam da, hâlâ zihnimde taze duran ve etkisini yitirmeyen pek çok cümle var.
Kitabın en güçlü yanlarından biri, gerçek bir hayat hikayesinden süzülüp gelmesi. Yazarın doğrudan kendi yaşanmışlıklarını anlatması, metne müthiş bir samimiyet katmış. Yazar, o anki duygu durumunu ve olayları o kadar başarılı bir şekilde somutlaştırıyor ki; okur olarak kendinizi sadece bir izleyici değil, o anın içinde bir tanık gibi hissediyorsunuz.
Kitabın en beğendiğim yönü, dışarıdan bakıldığında "acayip" veya "anlaşılmaz" görünen pek çok olayı, yazarın eşsiz perspektifiyle bir mantık zeminine oturtması. Yazar; olayları sadece kendi gözünden değil, annesinin, amcasının ve kitapta bahsi geçen herkesin bakış açısıyla da kaleme alarak bize çok geniş bir pencere açıyor. Kitabı okumadan önce "çok garip" dediğim durumlar, yazarın o anları ilmek ilmek işlemesiyle birlikte bende, "Evet, aslında olması gereken ve en mantıklısı buydu" düşüncesini uyandırdı.
Yazarın kendi hayatından damıttığı bu samimi anlatım, yaşanmışlıkların insanı nasıl dönüştürdüğünü kanıtlar nitelikte. Sayfa sayısı az olsa da bıraktığı iz oldukça büyük. Benim için hem bir nefeslenme durağı hem de bakış açımı değiştiren bir kitap oldu. Mehmet Ercan'ın kalemiyle tanışmak isteyenler için bu kısa ama derinlikli kitap, kesinlikle doğru bir başlangıç.
"Ukde", sadece bir kitap değil; içimizdeki sessiz düğümlerin kelimelere dökülmüş hali gibi.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.