İnsan Raskolnikovİnsan ve Duygular
Bu kitap hakkında çok şey yazılmış, çizilmiş. Ben sadece bende bıraktığı hissi yazmak istiyorum.
“Her şeyi hesaplamıştı ama insan olduğunu hesaba katmamıştı.”
Kitabı bitirince kafamda en çok bu cümle kaldı. Raskolnikov aslında her şeyi planlıyor, düşünüyor, kendince mantıklı bir zemin kuruyor. Ama işin içine insan olmanın ağırlığı girince o kurduğu sistem yavaş yavaş çöküyor.
Burada mesele tabi ki işlenen suç değil ama bana asıl mesele, insanın kendini ne kadar kandırabileceği gibi geliyor. Bir noktaya kadar her şeyi açıklayabiliyorsun ama vicdan dediğin şey gelip orada duruyor.
Raskolnikov “yakalanacak mı, yakalanmayacak mı” diye okumuyoruz elbet romanı, bir noktadan sonra tamamen içsel bir hesaplaşmaya dönüşüyor. En ağır ceza da orada kesiliyor.
Güzel olan şu, bu hikâye sadece kitapta kalmıyor. İster istemez kendine de bakıyorsun. Belki de insan, en çok kendinden kaçamayacağını anladığı yerde başlıyor.
··
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.