Yaşar Kemal ile Zülfü Livaneli’nin dostluğundan ilhamla, hepsini tek bir güçlü metinde birleştirdim:
Dostluk, aynı cümlede buluşmak değil; susarken bile birbirini anlayabilmektir. İki kalem yan yana geldiğinde kelimeler sadece yazılmaz, birbirine yaslanır. Çünkü gerçek dostluk, birinin yarım bıraktığı cümleyi diğerinin tamamlamasıdır. Aynı hikâyeye farklı yerlerden bakabilmek ama yine de aynı yürekte buluşabilmektir dostluk. Zamanın yıpratamadığı tek hatıradır; ne yıllar silebilir onu ne de mesafeler… çünkü dostluk kalpte yazılır, kitapta değil. Ve birlikte yazılan her satır, aslında birbirine duyulan güvenin sessiz bir itirafıdır.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.