Zeka mutluluk getirir mi?
Bu incelemeyi kitabı bitirdikten hemen sonra yazmak istemedim çünkü kitap bittikten sonra üzerinde düşünmeniz gereken onlarca soruyla baş başa kalıyorsunuz ve bunlar öyle cevabı kolay bulunamayacak türden sorular…
Charlie’nin yolculuğu, ilk bakışta bir “gelişim” hikâyesi gibi görünüyor. Zekâsı arttıkça dünyayı daha net görmeye başlayan Charlie bize çok önemli bir konuda aydınlanma yaşatıyor.
Bilmek gerçekten bir ilerleme midir, yoksa insanı daha derin bir yalnızlığa mı sürükler?
Charlie bir ameliyat sonucu gittikçe zekası artmaya başlayan biridir kitapta, ama tabii ki hayatta her şey mükemmel ilerlemez.
Charlie’nin farkındalığı arttıkça mutluluğunun azaldığını görürüz zamanla.
Aslında bence Charlie bir zamanlar IQ su düşük biri olduğu için bir şeylerin farkına varamıyor değildi. Aksine Charlie asıl o zamanlar saf duygularıyla yaşayan biriydi, oysa zeka arttıkça ve dünyanın gerçekten ne kadar siyah bir yer olduğunu gördükçe bazen içinizden bir ses o eski saf duygulara dönebilmeyi ister. Tam da bu noktada kitap aslında insana, bilmenin belki de sandığımız kadar önemli olmadığını sorgulatıyor.
Gelelim Algernon’a,
Charlie üzerinde denenen ameliyat aynı zamanda Algernon adında bir farede de denenir.
Algernon aksine Charlie için sadece bir deney faresi değildir. Charlie Algernon’a ilk başlarda sanki kendisinin bir rakibiymiş gibi bakar ama zamanla anlar ki aslında Algernon ve Charlie’nin kaderleri birbirine benzer. Bu durum Charlie’nin Algernon ile muhteşem bir bağ kurmasını sağlar. Ve Charlie ilk defa her şeyin farkına varabilirken bile bu kadar saf sevmeye başlar bence.
Duygusal olarak bakıldığında ise Charlie’nin en büyük trajedisi, aslında zekâsını kaybetmesi değil; insanlara dair umutlarını kaybetmesidir. Önceden sevgi sandığı şeylerin alay, dostluk sandığı şeylerin acımasızlık olduğunu fark etmesi, onun iç dünyasında geri dönüşü olmayan bir kırılma yaratıyor. Bu noktada kitap, insan ilişkilerinin ne kadar kırılgan ve çoğu zaman yüzeysel olduğunu da gösteriyor bir nevi.
Kitap bittiğinde geriye şu soru kalıyor:
İnsan, gerçeği bilerek mutsuz olmayı mı seçer, yoksa bilmeyerek huzurlu kalmayı mı?
İnsan olmak, ne tamamen bilmektir ne de tamamen hissetmek…
İnsan olmak, ikisi arasında acı çekerek denge kurmaya çalışmaktır.
Dipnot:Kitabın isminin neden Algernon’a Çiçekler olduğunu kitabın taa en sonunda anlayabiliyorsunuz. Yani en azından ben en sonunda anladım:)
Bence kesinlikle okunması gereken bir kitap!
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.