Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2026 19. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 05 Nisan 2026 14:26
"Tuhaf zamanlar bunlar sevgilim, aşktan bahsedip etmediğini anlamak için nefesini kokluyorlar." (S
54)
Ahmed Şamlu'nun "Bu Çıkmazda" isimli şiirinden bir dize olan bu alıntı kitabın en duygusal cümlelerinden biriydi. Kitap bir aile öyküsü. Behsad, Nahid, Lale, Murad(Mu) ve sonsöz Tara tarafından anlatılmış. Ailenin her bir bireyi sırasıyla 1979, 1989, 1999, 2009'u kendi pencerelerinden anlatıyor. Tabi kurgunun çıkış noktası İran. Ülkesini daha özgür yapma hayalleri kuran bir grup gençten biri olan Behsad (ailenin babası olacak), devrimci görüşlerini ve arkadaşlarını anlatıyor okuyucuya.Şah'ı devirelim, önemli olan devrimdir ama peki sonrası? Bir şah gider yerine Humeyni gelir ama sonuç???
Anlatma sırası ailenin annesi Nahid'e geçince göç,aidiyet, kadın olmak işin içine giriyor. Lale göç ederek başka bir ülkeye giden ailenin iki ülkede de hatıraları olan ilk çocuğu olarak kuşak çatışmasını daha anlayışlı karşılıyor ama İran'a ara ara gittiklerinde onda da aidiyet fısıltıları duyuluyor. Belki yazar burada her anlatımda farklı bir teknik kullansa kitabı daha üst seviyelere çıkarabilirdi diye düşünmeden edemedim.
Şahsen kitabı ülkesindeki zorluklar nedeniyle yurt dışına gitmek zorunda kalmış, burada çocuk büyütmenin dayanılmaz bocalaması içinde ne dönebilen ne de tam olarak oraya ait olabildiğini hisseden hemen herkese okutmak isterdim. Ben bu yaşanılanlardan kendilerine dair çok fazla şey bulacağına inandığım bir dolu aile tanıyorum.
Umarım kitapta yazdığı gibi olur ve "Göreceksin Ahmedinejad gidince Mısır'da ayaklanacak sonra Mübarek gidecek, ardından da Esad ve bir gün gelecek bütün diktatörler gidecek." (S.218) dediği gibi bir gün Dünya tüm diktatörlerinden kurtulabilir.
İlk roman olarak bakılınca oldukça başarılı bir eser olduğunu düşünüyorum. Özellikle ilk 3 bölümde empati yapmak çok kolay oldu. Duru bir anlatımı var. Herkese tavsiye ederim. Keyifli okumalar dilerim.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.