Mücella;
Mücella kızımdan Mücella ablaya,Mücella abladan Mücella teyzeye evrilen bir hayatı yaşadı o. Aslında yaşadığı ona ait değil ona yaşanması söylenen bir hayattı. Nede olsa babasız kızdı. Lafı sözü çıkmasındı. Diye diye bir sürü yaşama tanıklık ederken kendi ne yaşadı ona verilerden başka. Bir tarafta siyaset,devlet işleri,savaşlar,ambargolar,darbeler,sağcılar,solcular,ölümler,kalımlar,hastalıklar,sağlıklar,doğumlar. Hepsini gördü Mücella evinin penceresinden ama ötesine geçemedi. Doğurmadan anne bile oldu,akıl verdi yol gösterdi. Sonunda arkasında yarısı bir hevesle belki bi yerden yakalarım diye hayatını yaşamaya yeltendiği ve geride bıraktığı eskimişliğin yarım kokusu kaldı. O da gitti Neyyir Hanım annesi gibi. Ve hatıralarda kaldı yaşadıkları ve tıpkı yaşayamadıkları gibi.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.