Ayfer Tunç’un kalemine aşina olanlar için bu kitap tanıdık bir duygunun içinde ilerliyor: geçmişin ağırlığı, kadınlık halleri ve hafızanın insanı yoran tarafı… Kurgu olarak baktığımda gerçekten güçlü bir yapı var. Kuşaklar arası kadın hikâyeleri, Şehnaz karakteri üzerinden hem bireysel hem toplumsal bir okuma sunuyor. Özellikle ilişkilerdeki bağımlılık, manipülasyon ve “yanlış yerde sevgi arama” meselesi oldukça çarpıcı.
Ama benim için asıl mesele anlatımdaydı.
Şehnaz’ın bitmek bilmeyen hatırlamaları, detay içinde kaybolan cümleler ve uzadıkça uzayan iç dökümler… Bir noktadan sonra hikâyeyi derinleştirmek yerine yorucu hale geldi. Öyle ki bazı bölümlerde sadece ana akışı takip edip diğer kısımları atlayarak ilerledim. Bu da kitabın duygusuna tam anlamıyla bağlanmamı engelledi.
Bir yandan çok şey anlatmak isteyen, katmanlı ve dolu bir metin var; diğer yandan okurla arasına mesafe koyan bir anlatım… Kurgu güçlü ama bazı boşluklar ve kopukluk hissi de yer yer “tam oturmadı” duygusu yaratıyor.
Yine de şu kesin:
Bu kitap herkes için değil ama doğru okur için çok etkileyici olabilir.
Psikolojik çözümlemeleri, yavaş ilerleyen ve karakter odaklı anlatıları sevenler için oldukça doyurucu. Ama daha akıcı, daha “hikâye odaklı” bir okuma arayanlar için zorlayıcı olabilir.
Benim için etkileyici ama yer yer sabır isteyen bir deneyimdi.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.