Simay Özbudaklı Barçın
@Sozbudakli
Şu anda okuduğu kitap
“17 Haziran” benim için ikiye ayrılan bir kitaptı sanırım. İlk yarısında Alex Schulman’ın o tanıdık melankolik anlatımı yine tamamen içine çekiyor insanı. Vidar’ın geçmişle kurduğu bağ, çocukluğu ile bugünü arasında gidip gelen o kırılgan ruh hali ve özellikle kendi çocukluğuyla yüzleştiği sahneler beni çok etkiledi. Kitap boyunca sanki yalnızca bir gizemi değil, bastırılmış bir aile travmasını da adım adım açıyormuşuz gibi hissettim. Schulman’ın geçmiş ile şimdiyi birbirine geçirirken yarattığı atmosfer gerçekten çok güçlüydü.
Ama ne yazık ki final kısmında aynı etkiyi sürdüremedi benim için. Hikâye boyunca biriken o duygusal yoğunluk ve merak hissi, son sayfalarda fazla hızlı toparlanmış gibi geldi. Özellikle finalin ardından hâlâ “tam olarak ne oldu?” hissinin kalması beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Çünkü kitap bende çok daha büyük bir yüzleşme ve daha derin bir duygusal çözülme beklentisi yaratmıştı. Oysa son bölümde olayların açıklanış biçimi biraz aceleye gelmiş ve karakterlerin hislerini sindirmemiz için yeterince alan bırakılmamış gibiydi.
Yine de kitabın bende bıraktığı his kötü değil. Tam tersine, Schulman’ın insanın içine sessizce işleyen o anlatımını bir kez daha çok güçlü buldum. Sadece bu kez, yolculuğun kendisi finalden daha etkileyiciydi.
Üç farklı coğrafyada, üç farklı kadının hayatını tek bir metaforda buluşturuyor: saç örgüsü. Her biri kendi mücadelesini verirken, hikâyeler ince ince birbirine bağlanıyor ve ortaya sade ama anlamlı bir bütün çıkıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı, anlatımının akıcılığı ve kurduğu dünyanın sıcaklığıydı. Okurken yormuyor, aksine insanın elinden bırakmak istemeyeceği bir akış sunuyor. Fikir olarak ise oldukça güçlü ve etkileyici.
Ancak benim için en dikkat çeken nokta, Hindistan’daki hikâyenin diğerlerine göre daha yüzeyde kalmasıydı. Oysa en derin, en çarpıcı ve en çok anlatılmayı hak eden hikâye belki de oydu. Tam içine girip bağ kurmuşken, sanki biraz erken vedalaştım o karakterle.
Genel olarak; güçlü bir fikir, akıcı bir anlatım ve zarif bir kurguya sahip. Ama biraz daha derinleşebilseydi, etkisi çok daha uzun süre kalabilirdi.
