Yüzyılların Yorgunluğu:
Muhteşem Binyıl - 
Hazan Mengü
“Bazen insanın en büyük cezası ölmek değil, her şeye rağmen yaşamaya devam etmektir.”
Hazan Mengü’nü kaleme aldığı Muhteşem Binyıl, raflarda duran sıradan bir tarihî-fantastik macera değil; aslında insanın kendi içine yaptığı en uzun, en karanlık ve en sancılı yolculuğun hikâyesi. Osmanlı’nın görkemli atmosferinde bir Yeniçeri olarak tanıdığımız Alp Er Tunga’nın, vazifesi uğruna sevdiği kadını ardında bırakmasıyla başlayan bu serüven, bizi ölümsüzlüğün bir lütuf değil, nasıl ağır bir yük ve cezaya dönüşebileceğine şahitlik ettiriyor.
Okurken sadece savaşları ya da saray entrikalarını değil, bir adamın yüzyıllar boyunca dağılan kimliğini, aşınan vicdanını ve asla dinmeyen özlemini iliklerime kadar hissettim.
Drakula burada sadece bir düşman değil; kibrin, gücün ve insanın içindeki o sinsi karanlığın bir sembolü gibi... Alp Er Tunga, hem dışarıdaki canavarlarla hem de aynadaki yabancıyla savaşırken aslında hepimiz adına şu soruyu soruyor: “Ben artık kimim?”
Hikâyenin en can alıcı noktası ise Alp Er Tunga’nın kalbindeki iki büyük sancı: Angela ve Umay. Biri geçmişin, kaybedilen o saf çocukluğun ve dinmeyen bir yaranın adı; diğeri ise bugünün, yüzleşmenin ve belki de yeniden ayağa kalkmanın ihtimali... Angela’nın hatırası bir zindan gibi karakteri kuşatırken, Umay’ın varlığı o karanlık koridorun sonunda bir ışık gibi parlıyor.
Kitabın son sayfalarına geldiğimde zihnimde tek bir cümle yankılandı: İnsanı ayakta tutan şey sahip olduğu güç değil; sevme, yas tutma ve her şeye rağmen hatırlama kapasitesidir.
Eğer geçmişi değiştirebilseydin gerçekten mutlu olur muydun, yoksa bazen bazı şeylerin değişmemesi mi gerekiyordu?
Epik fantastik kurguyu seven ama hikâyede mutlaka duygusal bir derinlik, psikolojik bir katman arayan herkesin bu "yüzyılların yorgun karakteriyle" tanışmasını isterim.
Hazan Mengü, zamanın içinde eriyen bir ruhu o kadar akıcı ve atmosferik anlatmış ki, kitap bittiğinde elinizde sadece bir roman değil, ağır bir kabullenişin tortusu kalıyor.
Kesinlikle okumalısınız çok güzeldi.
Hazan Mengü
“Bazen insanın en büyük cezası ölmek değil, her şeye rağmen yaşamaya devam etmektir.”
Hazan Mengü’nü kaleme aldığı Muhteşem Binyıl, raflarda duran sıradan bir tarihî-fantastik macera değil; aslında insanın kendi içine yaptığı en uzun, en karanlık ve en sancılı yolculuğun hikâyesi. Osmanlı’nın görkemli atmosferinde bir Yeniçeri olarak tanıdığımız Alp Er Tunga’nın, vazifesi uğruna sevdiği kadını ardında bırakmasıyla başlayan bu serüven, bizi ölümsüzlüğün bir lütuf değil, nasıl ağır bir yük ve cezaya dönüşebileceğine şahitlik ettiriyor.
Okurken sadece savaşları ya da saray entrikalarını değil, bir adamın yüzyıllar boyunca dağılan kimliğini, aşınan vicdanını ve asla dinmeyen özlemini iliklerime kadar hissettim.
Drakula burada sadece bir düşman değil; kibrin, gücün ve insanın içindeki o sinsi karanlığın bir sembolü gibi... Alp Er Tunga, hem dışarıdaki canavarlarla hem de aynadaki yabancıyla savaşırken aslında hepimiz adına şu soruyu soruyor: “Ben artık kimim?”
Hikâyenin en can alıcı noktası ise Alp Er Tunga’nın kalbindeki iki büyük sancı: Angela ve Umay. Biri geçmişin, kaybedilen o saf çocukluğun ve dinmeyen bir yaranın adı; diğeri ise bugünün, yüzleşmenin ve belki de yeniden ayağa kalkmanın ihtimali... Angela’nın hatırası bir zindan gibi karakteri kuşatırken, Umay’ın varlığı o karanlık koridorun sonunda bir ışık gibi parlıyor.
Kitabın son sayfalarına geldiğimde zihnimde tek bir cümle yankılandı: İnsanı ayakta tutan şey sahip olduğu güç değil; sevme, yas tutma ve her şeye rağmen hatırlama kapasitesidir.
Eğer geçmişi değiştirebilseydin gerçekten mutlu olur muydun, yoksa bazen bazı şeylerin değişmemesi mi gerekiyordu?
Epik fantastik kurguyu seven ama hikâyede mutlaka duygusal bir derinlik, psikolojik bir katman arayan herkesin bu "yüzyılların yorgun karakteriyle" tanışmasını isterim.
Hazan Mengü, zamanın içinde eriyen bir ruhu o kadar akıcı ve atmosferik anlatmış ki, kitap bittiğinde elinizde sadece bir roman değil, ağır bir kabullenişin tortusu kalıyor.
Kesinlikle okumalısınız çok güzeldi.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.