Gazanfer Paşa’nın Bir İkincisi’ni okurken, aslında bir karakterin değil bir zihniyetin izini sürdüğümü fark ettim. Nüzhet Gerçek bu kitapta sadece bir hikâye anlatmıyor; bana göre, geçmişin gölgesinde şekillenen bir “tipi” bugüne taşıyor.
Ben kitabı okurken en çok şunu hissettim: Gazanfer Paşa aslında tekil bir insan değil, çoğul bir temsil. Gücü, otoriteyi, konumu ve bunların getirdiği görünmez ayrıcalıkları içselleştirmiş bir karakter. Ama asıl çarpıcı olan, “bir ikincisi” ifadesi. Çünkü yazar bana açıkça şunu düşündürdü: Bu tipler tarih boyunca değişmiyor, sadece isimleri ve yüzleri değişiyor.
Kitap boyunca dilin sade ama yer yer iğneleyici oluşu çok hoşuma gitti. Abartıya kaçmadan, ama alt metni güçlü şekilde veriyor. Okurken bazı satırlarda durup düşündüm; çünkü anlatılan şey sadece geçmişe ait değil. Bugün etrafımıza baktığımızda da benzer karakterleri görebileceğimizi hissettiren bir anlatı var.
Kendi adıma kitapla kurduğum bağ biraz da buradan geliyor. Bu bir biyografi gibi başlayıp, zamanla toplumsal bir eleştiriye dönüşüyor. Ve bunu yaparken okuru yormuyor, aksine içine çekiyor. Sanki biri bana sakin sakin bir hikâye anlatıyor ama arka planda çok daha derin bir mesaj bırakıyor.
En çok etkilendiğim şey ise şu oldu: Kitap bittiğinde Gazanfer Paşa’yı değil, “onun gibileri” düşünmeye devam ettim. Bu da bence kitabın en güçlü yanı. Okuyup kapattığında bitmiyor, zihninde dolaşmaya devam ediyor.
Kısacası, bu kitap benim için sadece bir okuma deneyimi değil; biraz da farkındalık yaratan bir metin oldu. Bana geçmişi anlatırken bugünü sorgulatan nadir kitaplardan biri diyebilirim.
Gazanfer Paşa'nın Bir İkincisiSelim Nüzhet Gerçek · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2026106 okunma
·
158 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İlginç bir kitap olduğunu düşünüyorum, biraz araştırdım yüksek lisans tezi bile yazılmamış üzerine, oysa bir hazine gibi, listeme ekledim, teşekkür ederim.