Okurken bağırmak, çığlık atmak isteyeceğiniz; kimi zaman ağlayıp kimi zaman öfkeden dişlerinizi sıkacağınız bir roman. İlk 50 sayfada ne olduğunu tam kavrayamasam da sonrasında akıp gidiyor.
Sevgili Arsız Ölüm, Aktaş ailesinin; Atiye ve Huvat ile çocukları Halit, Mahmut, Seyit, Nuğber ve Dirmit’in köyden kente uzanan hayatını anlatıyor—eğer buna “hayat” denirse.
Büyülü gerçeklik olarak adlandırılsa da romandaki “büyü” de “gerçeklik” de fazlasıyla gerçek. Cehaletin bir aileyi nasıl tükettiğini, yalnızlığın nasıl delilik sanıldığını görüyorsunuz.
En çok da Dirmit’in tutunma çabası… Aslında hiç yaşayamayan birinin hayata tutunmaya çalışması. Bir annenin iyileştirdiğini sandığı şeylerin nasıl yaralayıcı olabileceğini de acı bir şekilde hissediyorsunuz.
Umarım okurken kendinizden çok şey bulmazsınız.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.