Dram içeren kitaplar, özellikle uzak durmaya çalıştığım kitaplardır. Belki de acılara bile bile yürümek istemediğimdendir.
Bir istisna ve her daim bende istisna Bir kitap olarak kalacak olan,bir İntihar Çok Ölüm kitabı dram içerikli bir kitap olmasına rağmen içinde taşıdığı gerçeklikler karşısında sağlam durmayı gerektirecek nitelikte. Ve bu sağlam durma düşüncesi satırlara acı noktasından değil, gerçekliğin vermiş olduğu güç ile bakmamı sağladı. Tezat mı derseniz evet tezat. Ki hayat da tüm tezatlıkların ortasında ahenk içinde kalabilmeyi gerektirmiyor mu zaten?
Kitap, iç içe geçmiş halkaların içinden geçe geçe oluşturulmuş bir kurguya sahip. Okudukça hayranlıkla karışık bir şaşkınlık yaşadığımı açıkça söyleyebilirim. Kurguya dair tek bir şey söylersem bile tüm sırrı ifşa edeceğimi hissediyorum. O yüzden kurguya dair detayları okuyucuya bırakıyorum
Kitapta bazı cümleler kitabın kurgusu içinde sadece bir olaya işaret etse bile, aslında hayatın tam ortasından kopup gelen bambaşka bir noktalara değiniyor olması, içinde o soyutluğu barındırıyor olması gönlü oldukça hoş tutan bir nüans.
Bazen gözyaşı dökmek bile üzülmek için basit kalabiliyor, öyle ki bu kitapta satırlar arasında gezinirken üzüntüden gözyaşımın akmadığı durumlar ile karşılaştım. Bu duruma Yazarımızın söyleşide tabiri caizse söylediği gibi; gördüğümüzün aksine yaşanılan çok farklı hayatlar var."
Bu kitap, uğruna uykusuz kaldığım hatta uykudan deli gibi okuma isteğiyle uyanıp okuduğum bir kitap oldu. Daha fazla söze ne hacet?
Okuyun, okutturun, Esra Kahya'nın kaleminden biraz görünmeyenlerin, pürüzsüz gerçekliğin ve çokça edebiyatın satırlarına kavuşun diyorum.
·
124 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
