Bir fetüsün dilinden anlatılan Hamlet yeniden yazımı ile karşı karşıyayız. Fikir olarak çok radikal bir seçim, ayrılık sürecindeki anne babayı, babayı aldatan amcayı ve tüm hikayeleri bize gözlemleriyle fetüs anlatıyor.
Kafadaki soru işaretlerini silmek için annenin dinlediği programlar ve podcastlerden birçok şeyi öğrendiğini bize aktarmış yazar. Hatta uluslararası ilişkiler ve modern zaman sorunları ile ilgili yorumlar da araya sıkışmış; yer yer eserden bizi koparmak için kullanılsa da sıklığı bana fazla geldi. Buna da değinelim şu konudan da bahsedelim, orta doğuya da dokunalım dünyada her şey çeşitli iken neden iki cinsiyet varlığından da bahsedelim modern ve duyarlı görünelim izlenimi aldım bu kısımlardan.
Kitabın dili oldukça ironik ve hicivli. Zeki ve kıvrak bir üslup hakim geneline ve katmanlı bir kitap. Aşk, cinsellik, sadakat, ihanet gibi birçok kavramı sorgulatıyor. Fetüsün annesine kızması, annenin sürekli içki içmesi ve onu hiç düşünmemesine rağmen onun ihtiyaçtan kaynaklı bir bağımlılık hissetmesi çok güzel anlatılmış.
Trudy ve Claude, fetüsün babası şiirsever John’u öldürme ve mirasa konma planlarında motivasyon eksikliği dikkatimi çekti, yazar bu boşluğu tam dolduramamış bana göre. Para için desen zaten onlara da kalacak, aşk için desen Trudy kaybına tam da yanıp bitmiyor yani cinsellik temelli dürtüler var tam aşk değil. O zaman saf kötülük kalıyor geriye. İntihar süsü, Elodie’nin olaya girişi ve John’un sözde intşhar ettiği söylen ilaçları içtiği eldivenlerin içinden örümcek çıkması yani giyilmediğinin çark edilmesiyle ekip kaçma hazırlığı yapıyor. İşte tam burada bir şey yapamadım Hamlet gibi basiretim bağlandı bari intihar edeyim diyen cenin tırnaklarıyla keseyi delip doğmaya karar veriyor. Güzel bir son, babanı öldürenlerin ceza alması pahasına hapiste büyümeyi seçmek her babayiğidin harcı değil. Ama insan eylemle vardır ve var olacaktır.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.