Hutbe-i Şamiye kitabını okurken açıkçası başta biraz tarihsel bir metin okuyacağımı düşünmüştüm. Çünkü bu eser aslında bir konuşmanın yazıya geçirilmiş hali. Yazarı olan Bediüzzaman Said Nursi bu hutbeyi Şam’da büyük bir camide insanlara hitap ederek vermiş ve daha sonra bu konuşma kitap haline getirilmiş.
Kitapta genel olarak İslam toplumlarının neden geri kaldığı ve bu durumdan nasıl çıkılabileceği üzerine düşünceler anlatılıyor. Said Nursi burada özellikle Müslüman toplumlarda gördüğü bazı sorunları açıkça dile getiriyor. Mesela ümitsizlik, cehalet, birlik eksikliği ve çalışmamak gibi konuların toplumun ilerlemesini engellediğini söylüyor.
Okurken benim dikkatimi çeken tarafı, yazarın sadece sorunları anlatmakla kalmayıp çözüm önerileri de sunması oldu. Mesela umutlu olmak, ilme önem vermek, birlik ve dayanışmayı güçlendirmek gibi konuların çok önemli olduğunu vurguluyor. Yani kitap sadece eleştiri yapan bir metin değil; aynı zamanda insanlara bir yol göstermeye çalışan bir konuşma gibi.
Tabii metin eski bir dönemde yazıldığı için bazı kelimeler ve anlatım biçimi günümüz Türkçesine göre biraz ağır gelebiliyor. Ama buna rağmen anlatılmak istenen ana fikir oldukça net.
Ve ek olarak Bediüzzamanın şu düşüncesi beni benden alıyor. Bunu kendisini ilzam etmek için teftiş eden birisine söylüyor.
Şahıs Bediüzzamana şu soruyu yöneltiyor
- Avrupa hakkında ne düşünüyorsun ?
Ve o efsane cevap
* Türkiye bir Avrupa’ya hamiledir ve doğuracak. Avrupa da bir islama hamiledir ve doğuracak.
Mükemmel diyaloglar ve mükemmel bir bakış açısı bana göre
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.