Bu kitap ile yazar birçok temaya değinmeye çalışmış. Kadınların toplum içinde nasıl sınıflandırıldığı, kendini en geniş bakış açısına sahip sanan bir erkeğin bile önyargılardan tamamen sıyrılamaması ve liberalizme dair göndermeler, metnin dikkat çeken yönleri arasında.
Romanın dili ilk başta alışması zor bir yapı sunuyor. Konuşmalar ile iç düşünceler iç içe geçmiş durumda. Bu nedenle okurken karakterin konuşup konuşmadığını ya da düşündüğünü ayırt etmek zorlaşabiliyor. 70 sayfadan sonra bu anlatım tarzına alışılıyor ve metin daha akıcı hale geliyor.
Eserde çizilen anne figürü ise dikkat çekici. Çocuğunun madde kullanımını fazlasıyla normalleştiren bir yaklaşım sergiliyor. Bu bana göre gereksiz bir normalleştirme gibi geldi.
İkili ilişkiler açısından bakıldığında, Peter’ın Sylvia ve Naomi ile kurduğu ilişki başlangıçta çok gerçekçi görünmese de, ilerleyen bölümlerde daha inandırıcı bir zemine oturuyor. Özellikle Peter’ın Ivan’ı ilişkiler üzerinden sert bir şekilde eleştirirken aslında kendi içsel çelişkilerini yansıtması ve bunun farkında olması, karakterin derinliğini artıran bir unsur.
Romanın en güçlü yönlerinden biri ise iki erkek kardeşin birbirine bakış açısının başarılı bir şekilde yansıtılması. Aynı geçmişi paylaşmalarına rağmen konum farklılığı nedeni ile olayları farklı şekillerde algılamaları ve birbirlerini tam anlamıyla anlayamamaları oldukça etkileyici. Kendi deneyimlerimle de örtüşen bu durum, özellikle bir ablanın bakış açısına sahip olmanın getirdiği duygusal karmaşıklığı daha farklı bir açıdan görmemi sağladı.
·
32 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
