Bağımlılık bir maddeyle başlamaz, çocukluğun o sessiz ve karanlık koridorlarında başlar...
Çoğumuz bağımlılığı irade zayıflığı sanıyoruz. Oysa Jung’un penceresinden baktığımızda gördüğümüz şey çok daha sarsıcı: Bağımlılık, ruhun çocuklukta yediği o ilk darbeyi iyileştirme çabasıdır.Bir çocuk sevgisiz kaldığında "Annem/babam sevmeyi bilmiyor" demez. "Ben sevilmeye layık değilim" der. İşte ruhun içine sızan o ilk yalan budur.
Yıllar geçer, o çocuk büyür ama içindeki o "değersizlik" ormanı da onunla birlikte büyür. Yetişkinlikteki her bağımlılık, aslında o eski utancı ve açlığı dindirmek için atılan sessiz bir çığlıktır.Unutma; iyileşmek maddeyi bırakmakla değil, ruhundaki o ilk yalanı bulup yerine gerçeği koymakla başlar. Sen her zaman sevilmeye layıktın.
Sizce de bağımlılıklarımızın altında aslında hangi çocukluk yaramız yatıyor? Yorumlarda buluşalım.
BURAK YELİN
#Jung #Psikoloji #ÇocuklukTravmaları #Bağımlılık #Farkındalık #RuhSağlığı #İyileşme #TravmaSonrasıBüyüme #KişiselGelişim #Bilinçaltı
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.