Merhaba kitap dostlarım
Bugün size hem içimi burkan hem de kalbimi sıcacık yapan bir hikâyeden bahsetmek istiyorum…Huzur’un hayatı,babasının aldığı o ani kararla bir anda bambaşka bir yöne savruluyor.En güvendiği insanın onu hiç hazır olmadığı bir evliliğe sürüklemesi gerçekten çok ağır bir kırılmaydı.O an Huzur’un hissettiklerini okurken kalbim sıkıştı desem abartmış olmam.Fırtına ile başlayan bu evlilik ise baştan sona bir savaş gibiydi.İki yabancı,iki kırgın kalp…İkisi de kendi içlerinde fırtınalar koparırken birbirlerine de zarar veriyorlar.Ama işte hikâyenin en güzel yanı tam da burada başlıyor.Çünkü zamanla o öfkenin yerini anlayış,mesafenin yerini ise bağ almaya başlıyor.Huzur’un yaşadıkları,özellikle kayıpları ve içine düştüğü o duygusal boşluk gerçekten çok derindi.Onun toparlanmaya çalışması, güçlü kalmaya çabalaması insanı ister istemez etkiliyor.Fırtına’nın ise geç de olsa hislerinin farkına varması,hatalarını kabullenmesi ve Huzur’u kaybetmemek için verdiği mücadele çok anlamlıydı.Okurken en çok hoşuma giden şey,bu hikâyenin sadece bir aşk hikâyesi olmamasıydı.İçinde sabır var, kırgınlık var, affetmek var ve en önemlisi yeniden başlayabilme cesareti var.
Son sayfaya geldiğimde şunu hissettim.Bazı aşklar kolay başlamaz ama gerçek olabilmesi için zaten biraz da zor olması gerekir…Siz böyle inişli çıkışlı,duygusu yoğun hikâyeleri okumayı sever misiniz?
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.