Dorian Gray’in Portresi benim için oldukça akıcı ve sürükleyici bir okuma deneyimi sundu. Oscar Wilde’ın dili sade ama bir o kadar da derin; özellikle Yunan mitolojisine yaptığı göndermeler, aslında anlatmak istediği estetik ve ahlaki çatışmayı açıkça ortaya koyuyor. Adonis’ten Narkissos’a kadar uzanan bu imgeler, güzelliğin büyüleyici ama aynı zamanda yıkıcı doğasını anlamamı kolaylaştırdı. Okuduğum baskı sansürlüydü; ancak yaptığım araştırmalara göre sansürsüz metinle arasında anlamı kökten değiştirecek bir fark bulunmuyor. Yine de eseri okumadan önce Oscar Wilde’ın yaşamına, özellikle ilişkilerine ve dönemin toplumsal baskılarına göz atmanın metni çok daha derin kavramayı sağladığını düşünüyorum. Çünkü Dorian’ın hikâyesinde Wilde’ın kendi iç çatışmalarının ve toplumla yaşadığı gerilimin izlerini açıkça görmek mümkün. Kitabın film uyarlamasına gelince, açıkça söylemek gerekirse büyük bir hayal kırıklığıydı. Bu kadar güçlü betimlemelerle örülü, felsefi derinliği olan bir eserin bu kadar yüzeysel bir anlatıya indirgenmesi, kitabın ruhunu yansıtmaktan oldukça uzak kalmış.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.