Kalabalıklar içindeki yalnızlık
Uzun süredir kitaplığımda olan, okuyanların 'duygusal bir anında okuma çok etkilenirsin' yorumlarından dolayı bir türlü okumaya yeltenemediğim bir kitap.Nihayet "Kürk Mantolu Madonna"adlı tiyatroya gitmeden önce 'okumalıyım' deyip başladığım bir eser.
Bir insanın ruhsal dünyasının, toplumun ona biçtiği sıradan kimliğe ne kadar sığamayacağını anlatır.Raif Efendi’nin Maria Puder’e duyduğu tutku; sadece romantik bir aşk değil, bir insanın dünyada kendini ait hissettiği yegâne "anlamı" bulma ve ardından trajik bir şekilde kaybetme hikayesidir.
Romanın temel meselesi, hayatın tesadüflere bağlı acımasızlığı ve insanın en yakınlarına bile ördüğü aşılmaz duvarlardır. Sabahattin Ali, Raif’in sessizliğinde sakladığı Berlin hatıralarıyla bize şunu söyler: Her insan, içinde kimsenin bilmediği bir trajedi taşır ve gerçek hayat, çoğu zaman dışarıda görünen değil, içeride saklı kalandır.
Bu kitap, bir mektup kadar yakın ama bir ömür kadar uzak kalan mutlulukların, "geç kalınmışlıkların" ve bir daha asla bütünüyle iyileşmeyecek olan ruhsal yaraların edebi vesikasıdır.
Dipnot: Kitaptan aldığım haz tiyatrosundan aldığım hazla kıyaslanamaz bile, dağlar kadar fark vardı. Kitap kesinlikle çok çok daha iyiydi her yönüyle
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.