Toksik bir aile hakkında ağıt
Alex Schulman
Hayatta Kalanlar
Çeviri: Zeynep Tamer
Bu kitap şiddetli bir trafik kazası gibi. Kaçamıyorsun. Geldiğini görüyorsun. Ve çarptığında geri dönüş yok.
Daha önce Malmö İstasyonu’nu okuduğum Alex Schulman’ın ikinci kitabı olan Hayatta Kalanlar, açıkça söylemek gerekirse beni derinden etkileyen eserlerden biri. Geçen yıl dinlemiş, bu yıl ise kitap kulübü için yeniden okudum.
Kitabın oldukça depresif olduğunu söylemek zorundayım. Ancak bu depresif yapı, sizi sonuna kadar sürüklüyor. Kitap bittiğinde ise yüzünüze sert bir tokat çarpılmış hissi bırakıyor.
Alex Schulman, bir aile gerilimini son derece sade bir dille anlatıyor. Bu sadelik, hikâyeyi daha da çarpıcı hâle getiriyor. Kitap bu yüzden çok kısa sürede akıp gidiyor. Zeynep Tamer’in çevirisi de oldukça başarılı. Özellikle İsveççe aslından yapılan çeviri, yazarla daha güçlü bir bağ kurmanızı sağlıyor.
Daha önce bir yazar olarak benim de denediğim “tersinden anlatma” tekniğini Schulman burada gerçekten ustalıkla kullanmış. Gece 02:00’de üç kardeş arasında yaşanan şiddetli bir tartışmayla başlayan hikâye, okuyucuyu iki farklı yola sürüklüyor.
Bir yanda kardeşlerin yazlık eve dönüşlerini izliyoruz. Diğer yanda ise geçmişe, bu eve son gelişlerine gidiyoruz.
________________________________________
Buradan sonrası spoiler içermektedir. Eğer kitabı okumayı düşünüyorsanız, devamını okumamanızı öneririm.
________________________________________
Öncelikle bu kitap, benim için edebiyat dünyasının Manchester by the Sea filmidir. Okuyucuyu benzer bir duygusal şiddete maruz bırakıyor.
Karakterlerden başlayalım:
En küçük kardeş Pierre, hayatı boyunca korkutulmuş ve aşağılanmış biridir. Bu yüzden büyüdükçe öfkeli birine dönüşür.
En büyük kardeş Nils, içine kapanık bir karakterdir. Sorunlarının üstesinden gelmek yerine onları yok saymayı tercih eder.
Anne, pasif-agresif, borderline özellikler gösteren ve sürekli sorun çıkarmaya meyilli biridir. Çocuklarla ilişkisi uçlarda yaşanır.
Baba ise kendisinden memnun olmayan, çocuklar arasında rekabet yaratan ve genel olarak kayıtsız bir figürdür.
Molly, ailenin köpeğidir. Daha doğrusu annenin köpeğidir. Çekingen bir yapıya sahiptir ve yalnızca Benjamin’e güvenir.
Benjamin ise hikâyenin merkezindedir. Güçlü bir gözlemcidir. Ailenin hem birleşme hem de dağılma noktasıdır. Anne ve babanın yokluğunda ebeveyn rolü üstlenmesi beklenir. Ancak bu yükün altında acı bir şekilde ezilir.
Alex Schulman, bu aileyi son derece sade ama gerekli detaylarla anlatıyor. Daha ilk bölüm bitmeden, bu insanları tanıyormuş gibi hissetmeye başlıyoruz. Hikâye sanki yan dairede yaşanmış gibi bir gerçeklik hissi veriyor.
Karakterlerin günlük hayatta karşılaşabileceğimiz insanlar olması da trajedinin etkisini artırıyor.
Hikâyeye gelirsek: Üç kardeş, annelerinin son dileğini yerine getirmek için çocukluklarının geçtiği göl evine gelir. Amaçları, annelerinin küllerini buraya serpmektir. Ancak aralarında sert bir kavga başlar.
Sonrasında yavaş yavaş geçmişe dönmeye başlarız. Çocukluk anılarında sürekli hissedilen bir gerginlik vardır. Babanın sauna için hış çalısı toplatması, bu sırada Benjamin’in evin yakınındaki trafoyu fark etmesi önemli detaylar arasındadır.
Daha sonra anne ve babanın aşırı sarhoş olup çocukları yalnız bıraktığı bir gün, üç kardeş Molly ile birlikte trafoya gider. Benjamin elektrikten ciddi şekilde etkilenir. Bu olay, trajik bir sonun başlangıcı olur.
Yetişkinliklerinde ise Benjamin, annelerinin neden kendilerine yoklarmış gibi davrandığını sorgular. Özellikle ikinci bölümde anne ve babanın kendi iç çatışmalarını çocuklara yansıttığını daha net görürüz.
Her kitapta olmaz ama bu kitaptan bazı sahneler zihne kazınıyor. Benim için bu sahnelerden biri, Benjamin’in araba yolculuğu sırasında karşılaştığı geyik sahnesiydi. Babanın çocuklarına gökyüzüne bakın demesi… Tabii psikolog sahnesinin paramparça edişini hiç saymıyorum. Onu da siz okuyup görün.
Son sayfayı kapattığınızda, geriye sadece bir hikâye değil, kolay kolay dinmeyen bir iç sızı kalıyor.
Dilerim sizler de bu kitabı beğenirsiniz. Okuduysanız, fikirlerinizi duymak isterim.
Sevgilerimle
·
45 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.