Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
Psikiyatrist yazar, vaka örnekleri içermeyen bu kitabında -ki şaşırtıcı- insanı insan yapan en büyük etmenin çevre olduğunu ama bunun kader de olmadığını belirtir. Birey bazında çevre etkisini Freud, Adler, Fromm'un fikirlerine kısmen katılarak anlatır. Ama sadece bununla sınırlı olmayacağını da mesleki yaşamının ilerleyen yıllarında sezer. Jung ile kollektif bilinçdışının da yadsınamayacağını dile getirir. Kaderi ise Sartre'nin varoluşculuğundaki seçim ve sorumluluk üzerinden açıklar.
Bölüm bölüm farklı başlıklar altında birey ve toplum ilişkisi, anne-baba-çocuk ilişkisi, bireyin kendi ile ilişkisi gibi birçok konuya hızlı geçişlerle değinmesi benim için okumayı biraz yoğunlaştırdı. Başucu kitabı olur mu benim için? Sanmıyorum. Ya alan ile ilgili farklı okumalar yapmış olmamın eksisi ya da yazarın anlatım tarzından kaynaklanan bir durum bilemiyorum.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.