21. yüzyılın en komplike müzik türlerinden birisi jazzdır bir diğeri ise film müziğidir. Özellikle film müziğinde yaylıların (strings) ve vurmalıların (percussions) kullanımı beni her zaman etkilemiştir. Enstrümanların bu kadar ön planda olmadığı, synth tabanlı film müziklerindeki kullanılan ses tiplemelerinin de çok karakteristik olduğunu düşünüyorum. Tabii ki bunlar, kompozisyonu (scoring) yaratan bestekardan bestekara çok değişse de genelde kafalarda canlanan portre üç aşağı beş yukarı yakındır. Yazıcıoğlu, kitabıyla bu kadar değerli ve bilgi kıtlığı olan bir konu üzerine yazmış. Ama çok az bilgi içeren ve konuyla ilgili hiçbir önemli hususa değinmeyen bir kitap ortaya çıkarmış. Kitaptaki tek önemli ve es geçilmemiş konu, besteleme yaparken senkron sorunu yaşamamak adına time code'ların önemine ilişkin vurgu olmuş. Bunun dışında müzikle uğraşanlar için değil de daha çok standart okuyucuya hizmet eden bir kitap olduğu söylenebilir.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.