İçimdeki Yusuf'u bulduran kitap...
Bu kitaba bu denli muhabbetle bağlanmamın nedeni neydi inanın bilmiyorum. Hocamın mütevazı nefesinde kendimi bulabilmek miydi ,Yusuf(as) ile bir yol yürümek miydi, ihsânın en derinini görebilmek miydi... Arka sıralarda pürdikkat gözlerim dolu dolu hocamı dinlerken bütün âyetler sanki bana bir şeyler söylüyordu. Can evimdeki yaraları birer birer onarıyordu. Varlığımın özüne ,kalbimin derûnuna her an yeniden dokunuyordu. Hocamın latîf anlatımıyla birleşen bu muazzam kıssa beni tam da uçsuz bucaksız pırıl pırıl bir deryanın ortasında hissettiriyordu. Gönül ilinden gelen bu çağrı bana hayatı yeniden öğretiyordu.
İşte bu diyordu gönlüm.Bu ümîdin hikâyesi , bir rahmet yolculuğu...
Bu kıssa , "bütün darda kalmışlara şifâ olacak kıssa". Bu , benliğini eritmiş bir yürekle affedebilme hâlinin hikayesi.
Bu sûre , insanın kalbiyle âdeta müfredat gibi çalışması gereken değerleri yekpare kendinde toplayan sûre.
Bu kitap vesilesiyle hayatımın bir dönemi Yusuf(as) ile özdeşleşti. Onunla yürünmüş bir yolum oldu. Peygamber zarâfeti nedir , en sarih biçimde bana gösterdi .Anlatımın letâfeti , beyitlerin zenginliği beni her daim hislendirdi. Umûdun ne olduğunu öğretti . Sabrın derinliğini gösterdi. Bir babanın hüznün müntehasını yaşarken dahi sığınılacak tek kapıya gidişini ve hâlini arz eylediği o muazzam münacaatı öğretti.
İçtenlikle söyleyebilirim ki kitaba samimiyet ve merhamet tecessüm etmiş. Bunun neticesinde de Cenâb-ı Hakk kelâmını açmış yazarımıza. Zira merhamet olmasaydı hissiyat bu denli aksedemezdi, bu rüya yeniden görülemezdi.
Hocamın göznûru daha nice mahzun gönle şifâ olman niyâzıyla.
20'nin baharında bu muazzam eserle tanış olmak , bizzat müellifinden dinlemek senin bana zarif bir lütfundur Allah'ım. Senden niyazım şudur : Kendi hikâyemin Yusuf'u olabilmeyi nasib et.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.