Altı Harfi Bir Tatlı
İnsanlar gençken yaşlıları, yaşlıyken de gençleri yargılıyor. Ne genç olana bir gün yaşlanacağını, ne de yaşlı olana bir zamanlar genç olduğunu ve aynı hataları kendisinin de yaptığını kabul ettirmek pek mümkün değil. Oysa bu dünya, ucu bucağı olmayan dev bir döngüden ibaret...
Şermin Yaşar’ın bu hikayesinde de önce çocukları suçluyor, sonra onlara hak veriyoruz. Kahramanın annesine, babasına bazen kızıyor, bazen "haklılar" diyoruz. Aslında yaşadığımız her acıyı çok kişiselleştiriyoruz; sanki dünyada sadece bizim başımıza gelmiş gibi bir yükün altına giriyoruz. Halbuki hepimiz bize yazılan ve bizi şekillendiren o yollardan geçmeye mecburuz. Bugünkü "biz" olmamızın tek yolu, bu acıları ve sevinçleri iliklerimize kadar yaşamaktan geçiyor.
"Keder de bir mirastır; evlerden evlere, babalardan oğullara, annelerden kızlara geçer."
Bizim hikayemiz de tam burada başlıyor: Geçmişin tortusunu bugünün neşesiyle yoğurmakta. Acısıyla tatlısıyla, bu döngünün bir parçasıyız.
R.K
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.