16 gün
Adını bilmediğimiz karakterimiz; işlediği suçun tam olarak ne olduğu belli olmayan ama ölümle sonuçlanan bir olaydan sonra idam cezası almasıyla olaylar gelişir.
Victor Hugo, idama karşı olarak yazdığı bu kitabı ilk basımında, adını kendisini korumak için kitabın üzerinde bastırmaz. Avukatı, idam cezasını kürek mahkûmluğuna çevirebileceğini söylediğinde "Ölürüm, daha iyi." demiştir. İdam cezasının halkın üstünde bir demir yumruk gibi sürekli sallandığını ama halkın bunu öyle görmeyip bir festival havasında kutladığını anlatır. İdam cezası alan mahkûmun cezasının uygulanmasına 16 gün olduğunu öğrendikten sonra, onunla birlikte hücresinde cezanın uygulanmasını beklemeye başlarız. Bu süre içerisinde ölümü beklerken yaşadıkları ile okuyucu empati yapmaya zorlanır. Cezaevi şartları çok kötüdür. Suç işleyen bir mahkûm cezasını çekse bile bundan sonraki yaşamında, daha önce suç işlediği için toplum tarafından dışlanır. Küçük suça karışmış olan suçlular, daha sonra cezalarını çekip hapisten çıktıklarında iş bulamaz, açlıkla baş başa kalırlar. Bir mahkûm ekmek çalarak tekrar kürek mahkûmu olur.
Yazar bence sistemin, işlenen bir suçu önlemek yerine tekrar eden bir döngüye hapsettiğini anlatıyor. Ölüme karşı dik duruş gibi bir olayın yaşanması mümkün değildir. Mahkûm, idam kararının verildiği gün ruhu ölmüş, bedeni dünyada kalmış biridir. Küçük kızı ile vedalaştığı bölüm, bazı okuyucular için empatinin doruğu olabilir. Anlatmak istediği düşünceyi çok kısa ve tüm çıplaklığı ile okuyucusuna aktaran mükemmel bir eser.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.