Yaşamak, klasik bir roman gibi “başı–ortası–sonu olan” bir hikâye değil. Daha çok duygusal, derin ve düşündüren bir iç konuşma kitabı gibi.
-Yazarın gün gün yazdığı düşünceler var.
-Kısa yazılar halinde, her sayfada farklı bir duygu ya da fikir.
-Okurken “ben ne yapıyorum, hayatımın anlamı ne?” diye sorgulatır.
-Çok olay yok, daha çok iç dünya var.
-Okurken ne mi hissettim; bazen ağır ve derin geldi.Bazen sade ve
etkileyici cümleler ile karşılaştım.Kendimi yalnız hissettiğim de evet beni anlayan biri var hissi yarattı.Hikaye tarzı ya da tek solukta kitap okumayı sevenler bence hiç başlamamalı .Çünkü her sayfa ağır ağır okunup üstünde düşünülmesi gereken bir kitap…
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.