“Edebiyatta babaya yazılan mektuplar sayısızken, oğula yazılanlara pek sık rastlanmaz” diyor Alejandro Zambra. Belki de bu eksikliği tamamlamak istercesine, 2024’te yayımladığı bu kitapla oğlu Silvestre’e içten bir ‘mektup’ armağan ediyor.
Silvestre’ın gelişiyle birlikte “çocukluk” meselesi yazarın dünyasında başka bir yer kaplamaya başlıyor. Ebeveyn olmanın dönüştürücü deneyimiyle oğluna, babalığa ve çocuk sahibi olmaya dair düşüncelerini anılar, şiirler, denemeler ve öyküler eşliğinde paylaşıyor. Bunu yaparken kendi çocukluğuna dönüp bakmayı da ihmal etmiyor. Zaten şu alıntı her şeyi özetliyor:“Tam olarak çocukluğun daha sonra kendi çocuklarımızda gözlemlediğimiz kısmını unutuyoruz; neyi unuttuğumuzu bize hatırlatan onlardır…”
Kitabın başlığı da ayrı bir ironiyi barındırıyor aslında. Zambra, “çocuk kitapları”nın edebiyat çevrelerinde küçümsenmesine kitabın orijinal başlığı (Literatura Infantil) ile karşı duruyor. İngilizce’ye de “Children’s Literature” yerine “Childish Literature” olarak çevrilmiş. Türkçede de “çocukluk edebiyatı” yerine “çocuksu edebiyat” ya da “çocukça edebiyat” olarak çevrilseydi, yazarın yapmak istediği şey daha iyi yansıtılabilirdi.@_sayfayolcusu_
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.