Anı-romanlarla aram çok iyi olmamasına rağmen denemek istemiştim. Zaman kırılması diye edebi güzelleme yapılan kitap sadece 1 sayfa okuyup bırakma isteği uyandıracak kadar ayrı-gayrı hissettirdi. Konu bütünlüğü konusunda çok çok dağınık bir kitaptı. Beğenemedim maalesef.
Fakat cümlelerin güzelliği, ölüm ve sonrasının hüznü, kiraz ağacının her şeye rağmen orada olması, betimlemeleri içimizi hoş tutuyor. Yazarın kurduğu bu melankolik evrende rüzgarda savrulan yaprak gibi olmak bana özgürlükten çok birileri çekiştiriyormuş hissi verdi.
Oldukça sade, kırılgan, şahsi, tatlı bir veda metni. Aforizmalardan en hoşuma gideni; “Acının çiziği, insan ezici boşluktan ve yüz yüze geldiği bölümün metafizik hiçliğinden kurtarır.”
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.