Hamnet için:
Bir ev ki içinde zaman diz çöker,
duvarlara siner söylenmeyen söz.
Kapılar kapanır, ışıklar söner,
ve kalır içeride görünmeyen öz.
Agnes dokunur havaya, suya, toprağa,
sanki adını bilen bir şey vardır.
Bir uğultu iner en sessiz odaya,
ki anne kalbi onu ilk duyandır.
Hamnet Shakespeare bir anlık nefes gibi silinir,
ama yokluk dediğin şey büyür ağır ağır.
Adı dudakta yarım bir hece gibi kalır,
söylenmeden kırılır, kırıldıkça çoğalır.
Ve uzak bir el yazıya eğilir,
mürekkep değil de sanki acı akar kalemden.
Hamlet doğar,
bir çığlığın içini sessizce oyarak,
adı konmamış bir kederin içinden.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.