“İnsan ruhu,ne derler bilir misin,insan ruhu için?Taştan sert,çiçek yaprağından narindir..”
Kadın olmak zor ama bazı coğrafyalar da çok daha zor.. Afganistan’da bu coğrafyalardan birisi. Çünkü bu ülkede kadınsan suçlusun, özgürlüğün yok ve ne yaparsan yap kimse için kıymetli olamıyorsun; eşin için bile.. farklı zamanlarda yaşayan iki kadın ama değişmeyen kaderleri.Rahima ve Shekiba.. Her ikisinin de verdikleri yaşam mücadelesi aynı, kendini kanıtlama çabaları, hayata tutunma istekleri ve en önemlisi de bir birey olarak yaşamak istemeleri. Kitapta Afganistan’da erkek çocuğu olmayan ailelerin”Bacha Posh” adı verilen gelenekten bahsediliyor. Her iki karakter de zamanında bu geleneği yaşıyor ama geçici süreliğine erkek olarak yaşamaları kadın olduklarını değiştirmiyor.Rahima babasının bir anda aldığı kararla bir erkeğin dördüncü eşi oluyor ve tüm hayatı değişiyor.Shekiba ise adının anlamı “ Hediye” olmasına rağmen yaşadığı sürece hep istenmeyen kişi oluyor ve zorluklarla mücadele etmesi gerekiyor. Kitabı okurken bir kadın olarak; kendi ayaklarım üzerinde durma şansına sahip olduğum için, hem aileme hem de bu imkanları sağlayan ATA’ma binlerce kere şükrettim. Kitap bir roman, bir kurgu olsa da üzülerek belirtmeliyim ki hâlâ bunları yaşayan insanlar var. Küçücük yaşta sırf başlık parası yüzünden evlendirilen kız çocukları, erkek çocuk doğurmadığı için eşi tarafından hor görülen kadınlar, okumuş olsa bile eşi istemediği için çalışamayan kadınlar ve daha nicesi... Kitap gerçekten çok etkileyiciydi, çok hüzünlü bir şekilde okudum. Son olarak demek istediğim şu ki coğrafya gerçekten kaderdir. Bu kitabı herkese gönül tavsiye eder ve keyifli okumalar dilerim
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.