İtalyancada "duygu" veya "şehvet" anlamına gelen Senso, kitabın ismine çok uygun bir şekilde, tutkunun nasıl yıkıcı bir intikama dönüştüğünü gösteriyor. Camillo Boito’nun bu kısa ama sarsıcı eseri, bize "aşk" maskesi altında oynanan tehlikeli oyunların bedelini çok net gösteriyor. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim ilk şey; birini kandırmanın, sadece o anki bir aldatmacadan ibaret olmadığı, aslında bir insanın tüm hayatıyla oynamak olduğuydu.
• Hafife Alınan Bir Kadın: Teğmen Remigio, Livia’yı sadece duygularına yenik düşmüş, parası için kullanabileceği "basit" bir kurban sandı. En büyük hatası ise karşısındakinin zekasını ve ihanet karşısında ne kadar acımasızlaşabileceğini hesap edememekti.
• Hayatta Kalma Refleksi Olarak İntikam: Livia’nın intikamı bana göre sadece bir öfke patlaması değil, ruhsal olarak hayatta kalabilmek için atması gereken zorunlu bir adımdı. Bir hayata mal olan bu aldatmacanın karşılığında, Livia oyunun kurallarını yeniden yazdı ve kendi adaletini sağladı.
• Ders Niteliğinde Bir Son: Kitap, birine yanlış yaparken veya birini kandırırken karşı tarafın karşı hamlesini de düşünmek gerektiğini çok güzel vurguluyor. Karşınızdakinin sevgisi veya sessizliği, onun savunmasız olduğu anlamına gelmez.
Sonuç olarak; Ne kadar çok seversen sev, ihanet söz konusu olduğunda bir kadının ne kadar soğukkanlı ve acımasız hareket edebileceğini görmek ürpertici ama bir o kadar da etkileyiciydi. Kısa bir kitap olmasına rağmen bıraktığı iz oldukça derin. Senso: Kontes Livia’nın Gizli Not DefteriCamillo Boito